Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Ὁ ἐπιστημονικὸς ὀργασμὸς τῶν Εὐρωπαίων «περιηγητῶν»!


 
Ἒκπληξις διακατεῖχε τὸ σύνολο τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητος λόγῳ τῶν ἀρχαίων χειρογράφων ποὺ φυλάσσονταν στὶς μονὲς. Οἱ «ἀρχαιόφιλοι περιηγητὲς» μετὰ ἀπὸ τὶς ἐπισκέψεις τους στὶς μονές, ἐπέστρεφαν στὶς χῶρες τους  μὲ «νέες ἀνακαλύψεις» ποὺ πολλὲς φορὲς ἐμφάνιζαν ὡς δικές τους, καταστρέφοντας τὰ ἀρχαῖα τεκμήρια ποὺ πιστοποιοῦσαν τὴν ἀνικανότητά τους…

 Αἰών, ἀρ. φύλ. 229, 26.01.1841, τμῆμα ἂρθρου.

«Μανθάνομεν, ὅτι καὶ ἄλλα πολλά, ἐπίσης πολύτιμα τοιαῦτα χειρόγραφα ἀπηλλοτριώθησαν ἀπὸ τοὺς Μοναχοὺς τοῦ Ἄθωνος, καὶ ἀποροῦμεν, πῶς, κατὰ μίμησιν ἐκείνων τῆς Πάτμου, διανέμουσιν ὡς ἰδιοκτησίαν των οὗτοι τὴν ἐθνικὴν ταύτην περιουσίαν.

Τὰ κειμήλια ταῦτα παρακατετέθησαν εἰς τὰς Μονὰς ὡς ἱερὰ παρακαταθήκη, διὰ νὰ χρησιμεύσωσιν εἰς τὸ ἔθνος τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερουμένων. Πρέπει τάχα νὰ ὀνομάσωμεν τοὺς τοιούτους μοναχοὺς βαρβαροτέρους καί ἀναισθητοτέρους τῶν ἰδίων πορθητῶν τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, οἵτινες διετήρησαν καὶ διατηροῦσιν εἰς τὸ Βασιλικόν των Ταμεῖον πολλότατα κειμήλια Ἑλληνικὰ μὲ ὅλην τὴν ἐπαγρύπνησιν; Καθ’ ἣν μάλιστα ἐποχὴν μέρος τοῦ ἔθνους ἔλαβεν τὴν πολιτικὴν ἀνεξαρτησίαν του, συστῆσαν Πανεπιστημεῖον καὶ Δημόσιον Βιβλιοθήκην, κοινὰ πρὸς ὅλους τοὺς ἐλευθέρους, καὶ μὴ ἔτι Ἕλληνας, οἱ εἰρημένοι Μοναχοὶ ὤφειλον κὰν νὰ προσφέρωσι ταῦτα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, παρὰ τῆς ὁποίας, ἀμφιβολία δὲν εἶναι, ἤθελον βραβευθῆ δεόντως. Ἤ δὲν εἶναι τάχα γνωστόν, ὅτι πολλότατα χειρόγραφα τῶν προγόνων ἡμῶν, περιπέσοντα εἰς χεῖρας κλοπολόγων τινῶν ἑτεροεθνῶν, ἐδημοσιεύθησαν ὡς συγγράμματα ἴδιά των, ῥιφθέντων εἰς τὸ πῦρ τῶν πρωτοτύπων. Τὶς ἀγνοεῖ ἐπίσης, ὅτι πολλοὶ τοιοῦτοι ἐπαρουσιάσθησαν πιστευθέντες ὡς αὐτουργοὶ πραγμάτων, ἡ ἐφεύρεσις τῶν ὁποίων ἔχει κυρίως τὴν γέννησίν της ἀπό τὴν Ἑλληνικὴν εὐφυΐαν;
 
Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ὀφείλει κατὰ ἀπαραίτητον χρέος ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, φύλαξ πάντοτε ἄγρυπνος τῆς Θρησκείας καὶ τῶν πολυτιμοτέρων πραγμάτων τοῦ Ἔθνους, νὰ ἐκδώσῃ σφοδρὰς διαταγὰς καὶ ἐπιτίμια κατὰ τῆς τοιαύτης ἱεροσυλίας ἐναντίον τῶν Μοναχῶν ὁποιασδήποτε Μονῆς, οἵτινες ἤθελον ἐξοκείλει εἰς τοιαύτης φύσεως ἀντεθνικὸν καί ἄτιμον πρᾶξιν. Λέγομεν ἄτιμον, διότι ὠφελούμενοι ἀπό τὴν ἀνόητον αἰσχροκέρδειαν τούτων, θέλουσι δυνηθῆ νὰ ἀφαιρέσωσι, προϊόντος τοῦ χρόνου, ἀπὸ τοὺς κόλπους τῆς ὅλης Ἑλλάδος, ὅ,τι δύναται νὰ ἔχῃ αὕτη πολύτιμον καί ἱερόν.»

Ἐπιστημονικὸς ὀργασμός! 
Τὰ ἐπιστημονικὰ περιοδικὰ δημοσίευαν «νέες θεωρίες καὶ ἀνακαλύψεις» ποὺ ἐνῶ προῆλθαν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Εὐφυΐαν κατοχυρώθηκαν ἀπὸ τοὺς λογοκλόπους εὐρωπαίους… 
 
 
 
 

Ὁ κ. Hasse, ἀνακάλυψε τὶς διαφορὲς ποὺ ὑπάρχουν μεταξὺ τοῦ ἀριστεροῦ καὶ δεξιοῦ μέρους τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου, παρατηρῶντας τὴν Ἀφροδίτη τῆς Μήλου…

Ἀκρόπολις, ἀρ. φύλ. 1952, 21.10.1887

Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ

«Ὁ γερμανὸς καθηγητὴς Κάρολος Hasse ἐδημοσίευσεν ἐν τοῖς Ἀρχείοις τῆς Ἀνατομίας καὶ τῆς Φυσιολογίας ἄρθρον, ἐν ᾧ περιγράφει, πῶς δι’ ἀκριβῶν καταμετρήσεων ἀνεκάλυψεν ὅτι μεταξὺ τοῦ δεξιοῦ καὶ ἀριστεροῦ μέρους τοῦ προσώπου τῆς ἐν τῷ Λούβρῳ τῶν Παρισίων εὑρισκομένης Ἀφροδίτης τῆς Μήλου ὑπάρχει ἀσυμμετρία τις. Ὅλα τὰ ὑπὸ τὴν ρῖνα μέρη τοῦ προσώπου εἶναι ἐντελῶς κανονικά ἀλλὰ τὰ ὑπὲρ τὴν ρῖνά εἰσι μὴ κανονικά. Τὸ ἀριστερὸν οὖς κεῖται ὑψηλότερον τοῦ δεξιοῦ· τὸ ἀριστερὸν μέρος τοῦ προσώπου εἶναι ἐπίσης ὑψηλότερον καὶ κεῖται ἐγγύτερον πρὸς τὴν μέσαν τοῦ προσώπου γραμμήν, προσέτι δὲ τὸ ἀριστερὸν μέρος τοῦ κρανίου εἶναι εὐρύτερον τοῦ δεξιοῦ. 
Πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν παρατηρήσεων αὐτοῦ ὁ κ. Hasse [κατεμέτρησε] τὰς κεφαλὰς πολλῶν εὐειδῶν καὶ κανονικῶς ἐσχηματισμένων γυναικῶν, ἀνεκάλυψε δέ, ὅτι τὸ ἀριστερὸν καὶ τὸ δεξιὸν μέρος τοῦ προσώπου αὐτῶν ἦτο ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ διάφορον καὶ ὅτι παρουσίαζε τὰς αὐτὰς διαφοράς, ἃς οὗτος εἶχε παρατηρήσει ἐπὶ τοῦ ἀψύχου ἑλληνικοῦ ἀριστουργήματος. «Εἶναι, τῇ ἀληθείᾳ, ἀξιοθαύμαστος», ἀναφωνεῖ ὁ κ. Hasse, «ἡ ἀκρίβεια, μεθ’ ἧς ὁ τέλειος καλλιτέχνης ἐνσυνειδήτως ἀπομιμεῖται τὴν φύσιν.»

Ἀνακαλύψεις… Ἀνακαλύψεις… Ἀνακαλύψεις..!

Βιβλιογραφία
Καὶ οἱ δύο ἐφημερίδες ἀπὸ τὸ Α.Π.Θ.
Ἀφροδίτη τῆς Μήλου, λεπτομέρεια φωτογραφίας τοῦ J.C. Stobart's, 1905 www.culturalresources.com
Ἀφροδίτη τῆς Μήλου, Μουσεῖο Λούβρου www.louvre.fr 
 

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Ὁ Διογένης στοὺς παπύρους τοῦ Rainer


 Diogenes, 1860, Jean-Léon Gérôme

 
Πρέπει νὰ γυρίσουμε πίσω στὸν χρόνο, γιὰ νὰ ἀνακαλύψουμε πάλι τὴν Ἑλλάδα ποὺ μᾶς στέρησαν...

Ἀκρόπολις, ἀρ. φύλ. 7261, 19.05.1902

ΑΛΛΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΠΥΡΟΣ

Πολὺς θὰ παρέλθῃ χρόνος, λέγει ὁ «Νέος Ἐλεύθερος Τύπος» μέχρις ὅτου ὁ λίαν πλούσιος θησαυρὸς αἰγυπτιακῶν παπύρων, οἵτινες περιλαμβάνονται ἐν τῇ βιενναίᾳ Ραινερείῳ συλλογῇ, ἐξερευνηθῇ τελείως μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου παπύρου. Οὕτω δὲ νέα καθ’ ἑκάστην σπουδαία χειρόγραφα ἔρχονται εἰς φῶς.

Ἐν τῷ πρὸ μικροῦ πρὸς τιμὴν τοῦ Θεοδώρου Γκουμπέρτς ἐκδοθέντι πανυγηρικῷ τεύχει, ὁ καθηγητὴς Βεσέλυ δημοσιεύει πάπυρον περιέχοντα σειρὰν ἀγνώστων ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀποφθεγμάτων τοῦ φιλοσόφου Διογένους. Ἀναρίθμητα ἀνέκδοτα ἀνεφέροντο ἐν τῇ ἀρχαιότητι περὶ τοῦ διασήμου κυνικοῦ φιλοσόφου.

Ἀλλ’ εἰς τὰ αὐθεντικὰ προσετέθησαν διὰ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου πολλὰ ἀμφίβολα καὶ ἐπινενοημένα, οὕτως ὥστε πολλάκις ἀβεβαιότης ἐπικρατεῖ περὶ τῆς προελεύσεως τῶν ἀποφθεγμάτων. Ἐν ἅπασιν ὅμως ἀπαντᾷ δριμὺ σκῶμμα καὶ πνευματώδεις παρατηρήσεις. Τὸν ἐν λόγῳ πάπυρον καθιστῶσι πολύτιμον ἓξ νέα ἀνέκδοτα ἀπαντῶντα μεταξὺ ἄλλων γνωστῶν ἤδη.

Τὸ χειρόγραφον ἀνάγεται εἰς τὸ 100-50 π. Χ. Εἶνε ἱκανῶς πλατύ, ἀλλ’ εἰς τὸ μῆκος περιέχει ἓξ μόνον στήλας, ἀποτελούσας πιθανῶς τὸ 20ον ἢ 40ον μέρος τοῦ ὅλου κυλίνδρου. Ἰδοὺ ἓν τῶν νέων ἀνεκδότων.

«Ἠρώτησαν τὸν Διογένη καθήμενον ἐν τῇ ὁδῷ οἱ ὑπασπισταί, ποῖος εἶνε καὶ πόθεν κατάγεται;

- Κύων εἰμὶ μολοσσός, ἀπήντησεν ὁ Διογένης.

- Καὶ ποῦ μεταβαίνεις;

Τοῦ Διογένους δὲ μηδεμίαν διδόντος ἀπάντησιν, οἱ ὑπασπισταὶ κατήγγειλαν αὐτόν.

- Ἐθεώρησα αὐτοὺς ὡς μωρούς, ἀπήντησεν εἰς τοὺς στρατηγοὺς ὁ Διογένης, διότι βλέποντες ὅτι ἐκαθήμην μὲ ἠρώτησαν ποῦ ὑπάγω».


¤¤¤

Ἡ συλλογὴ παπύρων τῆς Αὐστριακῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης εἶναι μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες στὸν κόσμο, μὲ 180.000 ἀντικείμενα. Προῆλθε ἀπὸ τὴν συλλογὴ τοῦ Ἀρχιδοῦκα Rainer, ποὺ ἂρχισε νὰ συλλέγῃ κείμενα σὲ παπύρους, περγαμηνές καὶ ὂστρακα ἀπὸ τὴν Αἲγυπτο τὸ 1883. Στὶς 18 Αὐγούστου 1889 ὁ Ἀρχιδούκας δώρισε τὴ συλλογή του ὡς δῶρο γενεθλίων στὸν αὐτοκράτορα Franz Josef, ἡ ὁποία περιλήφθηκε στὴ «Βασιλικὴ καὶ Αὐτοκρατορικὴ βιβλιοθήκη τῶν Δικαστηρίων (Royal and Imperial Court Library) ὡς μὶα ἐξαιρετικὴ συλλογή...

Ἒψαξα στὸ διαδίκτυο γιὰ τοὺς παπύρους τοῦ Rainer καὶ ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὰ τὰ παλιὰ ἀρχεῖα ἐφημερίδων δὲν βρῆκα καμία ἂλλη ἀναφορὰ στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα. Λὲς καὶ δὲν ὑπάρχουν...

Βιβλιογραφία   
>Ἡ ἐφημερὶς «Ἀκρόπολις» --> invenio.lib.auth.gr

>Γιὰ τὴν συλλογὴ παπύρων τοῦ Ραινέρ, δημοσίευση στὸν «Αἰῶν», ἀρ. φύλ. 4465, 04.05.1884 --> invenio.lib.auth.gr/

> Papyrus Erzherzog Rainer --> www.unesco.org

>About the Department of Papyri --> www.onb.ac.at

Πίνακας
 
Diogenes, 1860, Jean-Léon Gérôme (French, 1824-1904), Oil on Canvas, Walters Art Museum, Baltimore, Maryland, USA --> art.thewalters.org/