Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Ὢ Ἓλληνα...


Ἀπὸ τὸν Simple Man

Επιτέλους ήρθε το τέλος. Το μισοπνιγμένο μας κορμί βούλιαξε μια και καλή. Νιώσαμε την άμμο στις πατούσες μας και το φως μπαίνει πλέον στα μάτια μας μέσα από κυβικά αλμυρού νερού. Πολλή η αλμύρα των δακρύων μας που γέμισαν τις θάλασσες μας. Κολυμπάμε πλέον στα δάκρυα μας. Γιατί, ω Έλληνα, δάκρυσες πολύ. 
Ήρθε λοιπόν η ώρα τώρα που πατάς τον πάτο της θάλασσας (το μοναδικό στέρεο έδαφος εδώ και δεκαετίες) και να μην ψάξεις καμία σανίδα σωτηρίας να σε περιμένει στην επιφάνεια. Οι σανίδες βγήκαν και αυτές στο παζάρι των εχθρών σου, αυτών που σε πέταξαν στην θάλασσα όταν βάραινες το πλοίο. Σε πέταξαν ως περιττό, αυτό μην το ξεχάσεις ποτέ.  

Σταμάτα λοιπόν να πνίγεσαι και βάλε το μυαλό σου να δουλέψει. 50 χρόνια το είχες στην ναφθαλίνη. Μην ζητάς τώρα να βρεις τον αίτιο και τον φταίχτη. Προτεραιότητα έχει να μην πνιγείς. Προτεραιότητα έχει να μην ξεχάσεις το επαναλαμβανόμενο λάθος σου: Να επενδύεις σε θρασύδειλους.

Βάλε καλά στο μυαλό σου, Έλληνα, ότι όποιος ασκεί εύκολη πολιτική σε έχει ως αναλώσιμο είδος. Και σε αυτή την χώρα οι πολιτικοί της πάντα τον εύκολο δρόμο επέλεγαν. Τον ανώδυνο για αυτούς. Δεν ήσουν ποτέ για κανέναν τους τίποτε παραπάνω από μία ψήφος. Η ζωή σου, εν ολίγοις, ήταν ένα σταυρωμένο κωλόχαρτο σε μία βρώμικη κάλπη. Σε είχαν πάντα ως βάρος στις πλάτες τους και τώρα ήρθε η ώρα να το μάθεις: Νιώθουν όλοι τους ανάλαφροι.

Όσο και να ουρλιάζεις στον βυθό κανείς δε σε ακούει. Είσαι ολομόναχος. Και αν δεις κανένα χέρι να απλώνεται από καμία σχεδία που πλέει στην επιφάνεια, ξανασκέψου πριν δώσεις το χέρι σου για να σωθείς. Δεν ξέρεις πόσες μέρες νηστικοί είναι αυτοί που σου «δίνουν βοήθεια». Μάθε τα πνευμόνια σου να αντέχουν ώρες υπό πίεση, μάθε τα πόδια σου να περπατάνε μέσα στην θάλασσα. Ξέχνα τις απλωτές, ξέχνα τις ανάσες. Το νου σου να τον έχεις στο επόμενο βήμα.
Μάθε να οργώνεις τον πάτο και κάνε κάμπο ξανά γεμάτο στάχυα. Βγάλε το ψωμί της ημέρας σου κατακτώντας το θαύμα. Και αυτή την φορά πρόσεχε που δίνεις ακόμη και το ψίχουλο. Γιατί αυτοί οι θρασύδειλοι έχουν βρει στεριά περιμένοντάς σε, και μην ξεχνάς ότι όλοι τους από ένα ψίχουλο δανεικό ξεκίνησαν.

Σκέψου ότι αυτή η χώρα γύρισε ανάποδα και τώρα πλέον έχεις την θάλασσα της για ουρανό. Και εσύ, ω Έλληνα, όταν έχεις ουρανό- ακόμη και υγρό - μπορείς πάνω του να ζωγραφίσεις αστέρια.

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Κάστρο Λιμογαρδίου, τὸ ἀρχαῖον Ναρθάκιον καὶ ἡ Φθία τοῦ Ἀχιλλέως



Δύσκολη ἡ πρόσβαση στὸ κάστρο τοῦ Λιμογαρδίου. Ἂν δὲν ἒχετε 4Χ4, συνιστῶ νὰ ἀφήσετε τὸ αὐτοκίνητο στὰ ριζὰ τοῦ λόφου ἒξω ἀπὸ τὸ χωριὸ καὶ νὰ ἀνεβεῖτε μὲ τὰ πόδια. Ἡ θέα θὰ σᾶς ἀνταμείψῃ γιὰ τὴν κοπιαστικὴ ἀνάβαση.
Ὑποδομὲς γιὰ ἐπισκέπτες ἀνύπαρκτες… τὰ βάτα ἒχουν κλείσει μεγάλο μέρος τοῦ χώρου… ὁ ἐπισκέπτης ἀδυνατεῖ νὰ καταλάβῃ τὴν ἒκταση ποὺ καταλαμβάνει τὸ κάστρο… δὲν ἒχει πρόσβαση σὲ ὃλες τὶς πλευρές.
Σὲ πολλὰ σημεῖα τὸ τεῖχος ἒχει ἐξαφανιστεῖ, μάλλον ἒγινε οἰκοδομικὸ ὑλικὸ γιὰ τοὺς παλαιότερους κατοίκους τῆς περιοχῆς. Ἀπ’ὃτι εἶδα καὶ σὲ ἐκκλησία γειτονικοῦ χωριοῦ (Παλαιοχῶρι) ἀρχαῖα ἐνεπίγραφα μέλη εἶναι ἐνσωματωμένα στὴν τοιχοποιία της. (φωτ.)




Τὸ κάστρο κατέχει ἐπίκαιρη θέση στὴν ἀπόληξη τῆς Ὂθρυος, μὲ πανοραμικὴ θέα στὴν κοιλάδα τοῦ Σπερχειοῦ.
Τὸ  Κυκλώπειο τεῖχος του, περικλύει ἒκταση 46.000 τ.μ., (ἡ ἀκρόπολη τῶν Μυκηνῶν 26.000 τ.μ.), ποὺ αὐτὸ καὶ μόνο τὸ γεγονός, ἀποδεικνύει ὃτι ἀποτελεῖ μνημεῖο ἀκροπόλεως μεγάλου ἀρχαίου βασιλείου καὶ σὲ ἀνασκαφὲς ποὺ ἒγιναν ἒξω ἀπὸ τὸ τεῖχος, ἒφεραν στὸ φῶς ἀξιόλογα ταφικὰ μνημεῖα. Στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ τείχους ὑπάρχουν πολλὰ κυκλικὰ οἰκοδομικά λείψανα. Σὲ δύο ποὺ ἒχουν ἀνασκαφεί, στὸ ἓνα βρέθηκε μαρμάρινο λιοντάρι καὶ χάλκινες αἰχμές δόρατος, καὶ τὸ ἂλλο ἦταν φοῦρνος ἐπεξεργασίας χαλκοῦ. Ἒχει δὲ ἐπισημανθεῖ, μεγάλος λαξευτὸς τάφος, κατὰ πάσα πιθανότητα ἀσύλητος, ὁ ὁποῖος πιθανολογεῖται νὰ εἶναι τοῦ Πηλέα ἢ τοῦ Ἀχιλλέα.

 Στὸ κάστρο τοῦ Λιμογαρδίου, κατὰ πάσα βεβαιότητα βρισκόταν ἡ «Φθία» σὲ ὑψόμετρο 860 μέτρων, στὸ στρατηγικότερο σημεῖο ἐλέγχου τῆς κοιλάδας τοῦ Σπερχειοῦ καὶ ἀπὸ τὴν ἀκρόπολη, ποὺ ὑπάρχουν ἀπομεινάρια τοῦ ἀνακτόρου, φαίνονται ὃλες οἱ πόλεις τῆς Ἐπικράτειας τοῦ Ἀχιλλέα, καθώς καὶ οἱ περιοχὲς ποὺ παραχωρήθηκε ἡ ἐξουσία σὲ τοπικοὺς ἀρχηγούς, πλὴν τῆς Θαυμακίας.
Μετὰ τὴν κατάληψη καὶ τὴν καταστροφὴ τῆς Φθίας ἀπὸ τοὺς Θεσσαλοὺς τὸ 1100 π.Χ., οἱ ὁποῖοι ἒφθασαν μέχρι τὴ Βοιωτία, στὴν ἲδια ἀκρόπολη κτίστηκε ἡ πόλη Ναρθάκιον, τὴν ὁποία ἀναφέρουν: ὁ Πτολεμαῖος (ΙΙΙ 13-46), ὁ Ξενοφῶν (Ἀγησ. ΙΙ 2-7), ὁ Στράβωνας (Θ.C. 434.10) καὶ ὁ Ι. Βουρτσέλας στὸ βιβλίο του "Φθιώτις" (σελ. 70-71).




Τὸ τοπογραφικὸ πρόβλημα ποὺ ὑπῆρχε γιὰ τὴν πόλη Ναρθάκιον καθώς καὶ γιὰ τὴ Φθία «λύθηκε ὁριστικά», ὃπως γράφει ὁ Γάλλος ἀρχαιολόγος B. Laticheff, τῆς Γαλλικῆς Ἀρχαιολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν, στὴ μελέτη του γιὰ τὶς ἐπιγραφὲς τῆς πόλεως Ναρθάκιον, ποὺ βρέθηκαν τὸ 1882 κοντὰ στὸ Λιμογάρδι (Δελτ. Ἑλληνικής Ἀλληλ. τῆς Γαλ. Σχολῆς Ἀθηνῶν, VI 1882, σελ 356-387 καὶ 580-586 Τ. ΙΙΙ ἀριθ. 307).
Ὁ Γάλλος ἀρχαιολόγος B. Laticheff τονίζει ἀκόμη στὴ μελέτη του γιὰ τὶς ἐπιγραφές ποὺ βρέθηκαν στὸ Λιμογάρδι, πὼς τὸ Ναρθάκιον ἦταν σπουδαία πόλη, διότι βρέθηκαν ὀνόματα 27 προξένων καὶ πρεσβευτῶν ποὺ ἦταν διαπιστευμένοι ἀπό Ἑλληνικὲς καὶ Μικρασιατικὲς πόλεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ οἱ Δελφοί. Τὸ ἲδιο ὑποστηρίζει καὶ ὁ Ἰ. Βουρτσέλας (Φθιώτις, σελ. 70-71).
Τὴ σπουδαιότητα τοῦ Ναρθακίου ἀποδίδουν, ὁ Γάλλος ἀρχαιολόγος καὶ ὁ Ἰ. Βουρτσέλας  στὰ ἀρχαῖα μεταλλεῖα χαλκοῦ ποὺ ὑπάρχουν στὴν περιοχή Λιμογαρδίου.

Θεωρῶ ἀδιανόητο νὰ ὑπάρχουν τέτοια μέρη ἀναξιοποίητα! Ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὃτι  ἓνα πράγμα ἒχει νὰ καυχιέται η Ἑλλάδα... γιὰ τὴν δόξα τῶν προγόνων της!


Τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα εἶναι ἀπὸ www.narthakion.com 
Φωτογραφίες εἶναι δικές μου

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Ἐπιστολὴ Τούρκου άρχηγοῦ στόλου, πρὸς τὸν μέγαν μάγιστρον τῆς Ρόδου, 1517


Τὸ οἰκόσημο τοῦ μέγα μάγιστρου τῆς Ρόδου, Fabrizio del Carreto


Ἒχω ἀναφερθεῖ ξανὰ στὰ «Ἡμερολόγια» τοῦ Marin Sanuto καὶ στὶς πολύτιμες πληροφορίες ποὺ μᾶς δίνουν γιὰ τὴν κατάστασι ποὺ ἐπικρατοῦσε ἐκεῖνα τὰ δύσκολα χρόνια στὴν Ἑλλάδα.
 
Marin Sanuto (1466 – 1536), ἐχρημάτισε ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν νομοθέτης τῆς ἑνετικῆς ἀριστοκρατίας, κατέλαβε διάφορες ὑψηλὲς θέσεις καὶ τοῦ εἶχε ἐπιτραπῇ νὰ λαμβάνῃ γνώσιν μυστικῶν ἐγγράφων, ὁποιουδήποτε περιεχομένου. 
Ἒτσι εἶχε ὁ Sanuto στὴν διάθεσί του ὑλικό, ἀπὸ τὸ οποῖο κατέγραφε σὲ εἰδικοὺς κώδικες καὶ γιὰ δικό του λογαριασμό, ὃλα ὃσα θεωροῦσε ἐνδιαφέροντα καὶ χρήσιμα γιὰ τὴν ἱστορία τῆς πατρίδος του, ἀπὸ τὰ πολυάριθμα ἒγγραφα ποὺ κατέφθαναν στὸ δουκικὸ παλάτι ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους διοικητὲς τὴς ἑνετικῆς ἐπικράτειας.

Μέσα στὰ «Ἡμερολόγια» αὐτὰ ὑπάρχει καὶ μία ἐπιστολὴ σταλμένη ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸ τοῦ τουρκικοῦ στόλου πρὸς τὸν μέγαν μάγιστρον τῆς Ρόδου, πλοῖα τοῦ ὁποίου εἶχαν ἀπαγάγει Τούρκους άπὸ τὴ Θεσσαλονίκη καὶ ἀπὸ ἂλλα μέρη. Τὸ ὓφος ὃπως θὰ δεῖτε, εἶναι… διπλωματικότατον!

1517 Ἰούλιος. «Πρώτον εἶναι ἓνας ὁ Θεὸς, καὶ ἒπειτα εἶναι ὁ Μουχάμετ Μουσταφᾶς, ὁ προφήτης, καὶ ὁ Ἰησοῦς Χριστός, προφήτης καὶ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, καὶ ἡ Μήτηρ Μαρία εἶναι δούλη τοῦ Θεοῦ· καὶ οἱ Μουσουλμάνοι μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ κόπτουν τὰ κεφάλια τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως καὶ χύνουν τὸ αἷμα των καὶ αἰχμαλωτίζουν τὰ παιδιά των καὶ ψήνουν τὰ σηκώτια των καὶ ἒτσι συνέβη ἓως σήμερον.
Τώρα ἡ σπάθη τῶν Μουσουλμάνων ἐδόθη εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Σουλτὰν Σελίμ, κυρίου τοῦ κόσμου, καὶ τὰ φῶτα, τὰ ὁποῖα αὐτὸς ἒχει, καίουν τὰς καρδίας τῶν Χριστιανῶν καὶ τώρα κρατεῖ τὴν Περσίαν, ὡς ἂν ἦτο κόκκος σινάπεως. Ὃλοι δὲ οἱ αὐθένται ἀπὸ τὰ μέρη τῆς Μπαρμπαριᾶς συνεφώνησαν τώρα καὶ ἒστειλαν πρεσβευτάς, ἲνα δώσουν τοὺς τόπους των, καὶ βάζουν κατὰ γῆς τὸ κεφάλι των εἰς ἒνδειξιν ὑποταγῆς πρὸς τὸν Σουλτάνον· καὶ σὺ ποὺ εἶσαι ἓνας σκύλος ψωραλέος μιᾶς μάνδρας, σκύλε, παιδὶ τῆς σκύλας, σκύλε τῆς κολάσεως καὶ ὀνομάζεσαι καὶ ΄΄μέγας σκύλος΄΄ εἰς τὸν καιρὸν τοῦ Μεγάλου Αὐθέντου, ποὺ κυβερνᾷ τὸν κόσμον, πῶς εἶναι αὐτὸ τὸ πράγμα;
Καὶ μὲ τί μυαλὸ κάμνεις αὐτὰς τὰς αἰσχρότητας καὶ βγαίνεις ἒξω καὶ αἰχμαλωτίζεις τοὺς ἐμπόρους;

Ἐλπίζω ὃτι, ἂμα ἀκούσῃ ὁ Αὐθέντης μου τὰς λωποδυσίας σου, θὰ διατάξῃ ἐμὲ τὸν δοῦλόν του καὶ τότε ἀπὸ ἐσένα καὶ τοὺς ἂλλους σκύλους σὰν κ΄ ἐσένα, γεννήματα σκύλων, θὰ βγάλω τὸ ξύγκι καὶ θὰ ἀλείψω τὶς γαλέρες μου καὶ τέλος θὰ ἐξυμνήσω ἓως τὰ ἒσχατα σύνορα τῆς Φραγκιᾶς τὴν Σπάθην τῶν Μουσουλμάνων καὶ θὰ κόψω τὸ κεφάλι ὃλων ἐκείνων, ποὺ δὲν θὰ θελήσουν νὰ πληρώσουν φόρον εἰς τὸν Σελίμ.
Καὶ αὐτὴν τὴν προειδοποίησιν, ποὺ ἀπευθύνω σὲ σένα, νὰ τὴν στείλῃς καὶ εἰς τὸν Πάπαν σου καὶ Βασιλέα, τοὺς μεγαλειτέρους ἀπὸ σένα σκύλους, γεννήματα σκύλων, διότι μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, ἐντὸς ὀλίγου θὰ κάμω, ὣστε νὰ ἒχουν φωτιὰ στὴν καρδιὰ των καὶ σχοινὶ στὸν λαιμόν των.
 
Ἀκόμη θέλω καὶ ἓναν αἰχμάλωτο ἐκ Θεσσαλονίκης Ἀχμὲτ Ὀγλοῦ Μουσταφᾶ, ποὺ εἶναι νεαρὸ παιδί· καὶ ἓνα ἂλλον ἀκόμη ἐκ Θεσσαλονίκης ὀνόματι Ἀλῆ, αἰχμαλωτισθέντα ὑπὸ τινὸς πλοίου ἐκεῖ. Ἀκόμη ἓνα ἐκ Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τὴν συνοικίαν τῆς Νέας Πύλης, ὀνομαζόμενον Σιὰτ Μπέην, θὰ τὸν δώσῃς μαζὺ μὲ τοὺς ἂλλους, εὶς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ στέλλω ἐπίτηδες αὐτοῦ…».

Ὁ παραλήπτης τοῦ γράμματος καὶ μέγας μάγιστρος τῆς Ρόδου τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἦταν ὁ Fabrizio del Carretto
Ἡ φωτογραφία μὲ τὸ οἰκόσημο τοῦ Fabrizio del Carretto εἶναι ἀπὸ τὸν pandektis
Ἡ ἐπιστολὴ εἶναι ἀπὸ τὸ βιβλίο "ΜΝΗΜΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ", τοῦ Κωνσταντίνου Δ. Μέρτζιου, Β΄ Ἒκδ., Θεσσαλονίκη 2007.













Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Ὁ θησαυρὸς τῆς Σπάρτης, 1849.

 

 Τὸ 1849, στὴν περιοχὴ τοῦ Μυστρᾶ, κοντὰ στὴν Σπάρτη, ἒγιναν ἐνέργειες γιὰ ἀνεύρεση θησαυροῦ. Οἱ ἐφημερίδες, μὲ ἀνυπομονησία, περιέργεια καὶ διάθεση ἀστεϊσμοῦ κρατοῦν ἐνήμερο τὸν κόσμο μὲ εἰδήσεις ἀπὸ τὸ χῶρο τῶν ἀνασκαφῶν… Ἡ γλῶσσα ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ ἀρθρογράφοι, καταπληκτικὴ καὶ πλούσια!

*ΑΘΗΝΑ, Ἀρ. φύλ. 1589, 27.04.1849
Τίποτε δὲν γνωρίζομεν περὶ τοῦ θησαυροῦ τῆς Σπάρτης, καὶ φαίνεται, ὅτι οἱ ἐκεῖ ἀπεσταλμένοι ἐνασχολοῦνται ἤδη εἰς τὰς πρὸς ἐξόρυξιν αὐτοῦ ἀνασκαφάς.

(Ἡ ἀρχικὴ ἒλλειψη ἐνημέρωσης… )

*ΑΘΗΝΑ, Ἀρ. φύλ. 1590, 01.05.1849
Αἱ εἰδήσεις τὰς ὁποίας μέχρι τοῦδε ἔχομεν περὶ τῶν κεκρυμμένων εἰς τὴν Σπάρτην θησαυρῶν, δὲν εἶναι τόσον πολὺ εὐχάριστοι. Ἀπὸ τὰς μέχρι τοῦδε γινομένας ἀνασκαφάς, ἄλλο τι δὲν ἀνεκαλύφθη εἰμὴ ἄμμος καὶ ὕδωρ. Ἐν τοσούτῳ οἱ ἐκεῖσε ἀπεσταλμένοι τῆς κυβερνήσεως, διὰ νὰ μὴν ἀπομακρυνθῶσιν ἀπὸ τὸν τόπον τοῦ θησαυροῦ τούτου, ἔστησαν μίαν καλύβην καὶ ἐχώθησαν εἰς αὐτήν• ἀλλ’ ἡ καλύβη εἶναι τόσον μικρά, ὥστε κοιμώμενοι ἐμπιθιάζονται ὡς αἱ σαρδέλαι. Λέγεται δὲ ὅτι ἠσθένησε καὶ ἓν μέλος τῆς ἐπιτροπῆς, ἕνεκα τῆς κακοπαθείας, βεβαίως, ἢ καὶ τοῦ νοσεροῦ ἀέρος τοῦ τόπου, διότι ὁ θησαυρὸς εὑρίσκεται ὄχι εἰς τὴν νεοοικοδομηθεῖσαν νέαν πόλιν Σπάρτην, ἀλλ’ εἰς τὴν παλαιὰν καθέδραν τῆς ἐπαρχίας ταύτης, τὸν Μιστρᾶν.

(Οἱ μέχρι τώρα εἰδήσεις γιὰ τὸν κρυμμένο θησαυρὸ δὲν εἶναι εὐχάριστες. Ἂμμος καὶ νερὸ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἀνασκαφῶν. Ἀλλὰ οἱ ἀπεσταλμένοι τῆς κυβέρνησης γιὰ νὰ μὴν ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸ χῶρο τοῦ θησαυροῦ, ἒστησαν μἰα καλύβα καὶ χώθηκαν μέσα, ἀλλὰ ἡ καλύβα εἶναι τόσο μικρὴ ποὺ κοιμοῦνται στριμωγμένοι σὰν σαρδέλες. Ἀκούστηκε ὃτι ἓνα μέλος τῆς ἐπιτροπῆς ἀρρώστησε ἀπὸ τὶς ἂσχημες συνθῆκες γιατὶ ὁ θησαυρὸς δὲν βρίσκεται στὴν καινούργια πόλη τῆς Σπάρτης, ἀλλὰ στὸ Μιστρά…)

*ΑΘΗΝΑ, Ἀρ. φύλ. 1591, 06.05.1849
Ὁ ἐνταῦθα πληρεξούσιος τῆς γαλλικῆς δημοκρατίας κύριος Τουβενέλ, ὅστις εἶχε προλάβει τὴν σταλεῖσαν εἰς Σπάρτην ἐπιτροπὴν πρὸς ἐξόρυξιν τοῦ πολυθρυλλήτου θησαυροῦ, ἐπέστρεψεν ὄχι τόσον εὐχάριστος εἰς τὴν πόλιν μας, ἀλλ’ οὔτε μὲ εὐχαρίστους εἰδήσεις. Τὸν θησαυρὸν τοῦτον φαίνεται ὅτι εἶδον τινὲς εἰς τὸν ὕπνον των, καὶ σήμερον νομίζοντες ἑαυτοὺς ἐγρηγορότας τὸν ἀναζητοῦν, ἀλλὰ παντοῦ παλαίουν μὲ τὴν σκιάν.
Ἐν τοσούτῳ τὰ πλειότερα μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἠσθένησαν, διότι, φαίνεται, καταστενοχωροῦνται πολύ. Τινὲς ἐξ αὐτῶν καταναθεματίζουν καὶ τὸν θησαυρὸν καὶ τοὺς ὀνειρευομένους αὐτόν. Τέλος πάντων, ἀφοῦ πλέον ἀπελπίσθησαν ὅτι θέλουν εὕρει τὸν θησαυρὸν τοῦτον εἰς τὸ μέρος τὸ ὁποῖον τοὺς ἐσημείωσεν ἡ Ἀράπισσα, τώρα σκάπτουν, λέγουν, ὑποκάτω ἑνὸς μικροῦ ποταμοῦ, τρέχοντος εἰς τὴν πόλιν• καὶ δὲν εἶναι παράδοξον νὰ κατασκευάσουν ὑπ’ αὐτὸν νέαν ὑπόγειον ὁδόν, ὡς τὸ Τουνὲλ εἰς τὴν Ἀγγλίαν, διὰ νὰ μὴν εὑρίσκεται τοιοῦτο μεγαλούργημα εἰς μόνον τὸν τόπον ἐκεῖνον.

(Ὁ πληρεξούσιος τῆς Γαλλικῆς δημοκρατίας συνάντησε τὴν ἐπιτροπὴ ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἀνεύρεση τοῦ θησαυροῦ καὶ ἒφερε νέες εἰδήσεις. Τὸ θησαυρὸ αὐτὸ, φαίνεται ὃτι κάποιος τὸν εἶδε στὸν ὓπνο του καὶ ἒτσι ἂρχισε ἡ ἀναζήτηση. Τὰ περισσότερα μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἀρρώστησαν μάλλον ἀπὸ τὴ στεναχώρια τους καὶ ἀναθεματίζουν καὶ τὸν θησαυρὸ καὶ αὐτοὺς ποὺ τὸν ὀνειρεύονται. Καὶ ἀφοῦ ὑπάρχει καὶ ἡ Ἀράπισσα ποὺ ὑποδεικνύει τὸ μέρος, σκάβουν τώρα κάτω ἀπὸ ἓνα μικρὸ ποτάμι καὶ ἀπ`ὃτι φαίνεται θὰ φτιάξουν καινούργιο ὑπόγειο δρόμο, ὃπως τὸ τοῦνελ στὴν Ἀγγλία…)

*ΑΘΗΝΑ, Ἀρ. φύλ. 1592, 08.05.1849
Ἀπελπίσθημεν ἤδη καὶ ἀπὸ τοὺς θησαυρούς, τοὺς ὁποίους ἠλπίζαμεν νὰ εὕρωμεν κεκρυμμένους εἰς τὴν Σπάρτην, καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἐπρολήφθησαν τόσα προφυλακτικὰ μέσα, ὥστε πολλοστὸν μέρος ἂν ἐπρολαμβάνετο καὶ διὰ τὰς οὐσιώδεις ὑποθέσεις τοῦ κράτους, ἡμεῖς ἠθέλαμεν εἶσθαι εὐτυχεῖς. Λέγουν τινές, ὅτι ἂν εἰς ἄλλο μέρος δὲν ἔφερεν ἀποτελέσματα ἡ ἀνάγνωσις τοῦ συγγραφέντος ὑπὸ τοῦ Γάλλου Κ. Δουμᾶ μυθιστορήματος τοῦ Κόμητος Μόντε-Χρήστου, εἰς τὴν Ἑλλάδα ὅμως ἀνέδειξε φαντασιοκόπους, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν ὅτι ἠμποροῦν νὰ εὕρουν πλειοτέρους παρὰ τοὺς θησαυροὺς τοῦ Σπάδα εἰς μίαν γωνίαν τῆς Πελοποννήσου.
Εἶναι περίεργον ὅμως, ἐνῷ ἡ κυβέρνησίς μας ἀφίνει νὰ κατασκορπίζωνται καὶ νὰ διαρπάζωνται ὑπὸ τῶν πονηρῶν οἱ ἀληθεῖς καὶ πραγματικοὶ θησαυροὶ τοῦ ἔθνους, ὡς παρατηρεῖ φρονίμως καὶ μία τῶν συναδελφῶν μας, ἐνασχολεῖται εἰς ὀνειροπολήσεις θησαυρῶν, μηδόλως προσέχουσα εἰς τὰς παρατηρήσεις τῶν γνωριζόντων τὸν τόπον φρονίμων, καὶ μὴ θέλουσα νὰ ὠφεληθῇ οὐδ’ ἀπὸ τὰς γελοίας σκηνάς, τὰς ὁποίας, ἄλλοι προγενέστεροι φαντασιοκόποι, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ πανοῦργοι, παρέστησαν κατὰ καιροὺς εἰς τὴν κοινωνίαν μας, πρὸς ἀνόρυξιν κεκρυμμένων ὑπὸ τῶν Τούρκων θησαυρῶν. Ἐν τοσούτῳ αὔριον περιμένεται τὸ ἀτμόπλοιον ἀπὸ τὴν Σπάρτην, τὸ ὁποῖον θέλει φέρει, βεβαίως, καὶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, τινὰ ἐκ τῶν ὁποίων κινδυνεύουν νὰ παραχωθοῦν εἰς τοὺς λάκκους, τοὺς ὁποίους πρὸς ἀνεύρεσιν τῶν φανταστικῶν θησαυρῶν ἀνέσκαψαν.

(Ἀπελπίσθηκαν ἀπὸ τὶς ἂκαρπες προσπάθειες γιὰ τὴν ἀνεύρεση τοῦ θησαυροῦ, γιὰ τὸν ὁποῖο πάρθηκαν τόσα προληπτικὰ μέτρα. Ἂν χειρίζονταν ἒτσι καὶ τὶς ὑποθέσεις τοῦ κράτους θὰ εἲμασταν εὐτυχεῖς…[…]… Πάντως τὸ περίεργο εἶναι πῶς ἐνῶ ἡ κυβέρνηση σκορπάει λεφτὰ γιὰ ὀνειροπολήσεις θησαυρῶν, ἀφήνει τοὺς πονηροὺς νὰ λυμαίνονται τοὺς πραγματικοὺ θησαυροὺς τοῦ ἒθνους. Καὶ δὲν εἶναιἡ πρώτη φορὰ ποὺ πονηροὶ κορόιδεψαν τὸν κόσμο γιὰ δῆθεν κρυμμένους τούρκικους θησαυρούς. Αὒριο θὰ ἒρθῃ τὸ ἀτμόπλοιο ἀπὸ τὴ Σπάρτη ποὺ θὰ φέρῃ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, ποὺ πραγματικά, κινδύνεψαν νὰ παραχωθοῦν στοὺς λάκκους ποὺ ἒσκαψαν γιὰ τὴν ἀνεύρεση τοῦ θησαυροῦ…)


*ΑΘΗΝΑ, Ἀρ. φύλ. 1594, 15.05.1849
Ἐπέστρεψε τέλος πάντων καὶ ἡ σταλεῖσα πρὸς ἀνόρυξιν τοῦ ἐν Σπάρτῃ θησαυροῦ ἐπιτροπή, καθὼς ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας. Ἡ ἀράπισσα, φαίνεται, εἶδε τὸν θησαυρὸν αὐτὸν κατ’ ὄναρ, ὁ δὲ Κύριος Ξένος ὀνειροπολεῖ ἔξυπνος, διότι καὶ μετὰ τὰς γενομένας ἀνασκαφὰς ἐπὶ παρουσίᾳ τῆς ἐπιτροπῆς, αὐτὸς ἔμεινεν ἐκεῖ διὰ νὰ ἐπιχειρήσῃ καὶ εἰς ἄλλο μέρος ἄλλας νεωτέρας ἀνασκαφάς• τόσην πεποίθησιν ἔχει ὁ κύριος Ξένος εἰς τὰ λεγόμενα παραμύθια περὶ τοῦ θησαυροῦ, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸν πείση τις, ὅτι ἔξυπνος ὀνειροπολεῖ. Ἀλλ’ ἡ γυνὴ τοῦ κρύψαντος τὸν θησαυρόν, κατὰ τὴν ἀράπισσαν, ἔμεινε καὶ μετὰ τὴν ἐπανάστασίν μας εἰς Σπάρτην, ὅπου καὶ ἔζησεν ἱκανὰ ἔτη δυστυχής• ἂν λοιπὸν ἤξευρεν αὐτή, ὅτι ὁ ἀνήρ της εἶχε θησαυρὸν κεκρυμμένον, δὲν ἤθελε τὸν ἀνορύξει, διὰ νὰ θεραπεύσῃ τὴν πενίαν της; Λυπούμεθα διὰ τὰ περιπλέον ἔξοδα τὰ ὁποῖα ὁ φίλος μας Ξ. θέλει κάμει, στηριζόμενος εἰς ὀνειροπολήματα. Ἐν τοσούτῳ πῶς ἐξῆλθε, παρακαλοῦμεν, ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ πλοίου χωρὶς νὰ φυλάξῃ τὰς ὁδηγίας τοῦ περινουστάτου Βούλγαρη; Κατ’ αὐτάς, ἡ ἐπιτροπὴ ἐχρεώστει ἅμα φθάσῃ εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς νὰ προσκαλέσῃ τὸν ὑπουργόν, καὶ συντροφευμένη μετ’ αὐτοῦ καὶ ἑνὸς λόχου νὰ ἀναβῇ εἰς Ἀθήνας. Ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἐφύλαξε τὰς ὁδηγίας της, καὶ διὰ τοῦτο ἀποκαθίσταται ὑπεύθυνος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου Βούλγαρη.

(Ἐπέστρεψε τελικὰ ἡ ἐπιτροπὴ ποὺ στάλθηκε ἀπὸ τὴν Ἀθῆνα γιὰ τὴν εὒρεση τοῦ θησαυροῦ στὴ Σπάρτη. Μία ἀράπισσα εἶδε τὴν ὓπαρξη τοῦ θησαυροῦ σὲ ὂνειρό της. Ὁ κύριος Ξένος ἒμεινε πίσω γιὰ νὰ ἐπιχειρήσῃ σὲ ἂλλο μέρος νέες ἀνασκαφές. Τόσο πολὺ πιστεύει στὴν ὓπαρξη τοῦ θησαυροῦ. Ἀλλὰ ὃπως λέει ἡ ἀράπισσα, ἡ γυναίκα τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἒκρυψε τὸ θησαυρό, ἒμεινε στὴν Σπάρτη μετὰ τὴν ἐπανάσταση (1821), ὃπου ἒζησε φτωχικά. Ἂν ἢξερε γιὰ τὸ θησαυρὸ τοῦ ἂνδρα της δὲν θὰ τὸν ἒβγαζε γιὰ νὰ ζήσῃ καλλίτερα; Ὁ κ. Ξένος θέλει νὰ κάνῃ περισσότερα ἒξοδα στηριζόμενος σὲ ὀνειροπολήματα…[…]…)

*ΑΘΗΝΑ, Ἀρ. φύλ. 1654, 02.02.1850
Ἡ ἐκ νέου σταλεῖσα ἐπὶ τῆς ἀνορύξεως τοῦ ἐν Σπάρτῃ κεκρυμμένου θησαυροῦ, κατὰ τοὺς λόγους μιᾶς ἀραπίσσης τελευτησάσης πρὸ πολλοῦ, ἀφ’ οὗ ἀνώρυξε καὶ ἀνέσκαψεν, ὄχι μόνον τὸ μέρος εἰς τὸ ὁποῖον ἐκείνη ἔλεγεν ὅτι ἐκρύπτετο ὁ θησαυρός, ἀλλὰ καὶ ὅλα τὰ περὶ αὐτὸ καὶ δὲν εὗρε τίποτ’ ἄλλο πλὴν πετρῶν, ἀπεφάσισε νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰς Ἀθήνας• ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶχε μάθει τὸν ἀποκλεισμόν μας ὑπὸ τοῦ Ἀγγλικοῦ στόλου ἀπεφάσισε νὰ ἔλθῃ διὰ ξηρᾶς. Ἐρχομένη δὲ εἰς Ναυπλίαν συνελήφθη εἰς τὸ γεφύρι τοῦ γύρου, μεταξὺ Τριπόλεως καὶ Ἄργους, καὶ ἐξεγυμνώθη ὑπὸ λῃστρικῆς συμμορίας, καὶ τοιουτοτρόπως, ὥστε δὲν ἄφησεν εἰς τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης οὐδ’ ὀβολὸν οὐδὲ τίποτε ἀπὸ τὰ ὅσα πράγματα εἶχον μαζῆ των. Ὅθεν οἱ ἀπεσταλμένοι διὰ νὰ μᾶς πλουτίσουν ἐπανῆλθον ὑπέρου γυμνότεροι.

(Ἡ ἐκ νέου σταλμένη ἐπιτροπή, γιὰ τὴν ἀνεύρεση τοῦ κρυμμένου θησαυροῦ ποὺ ὑπέδειξε μιὰ ἀράπισσα, ἒσκαψε ὂχι μόνο τὰ μέρη ποὺ ὑπέδειξε ὃτι κρύβεται ὁ θησαυρὸς ἀλλὰ καὶ ὃλα τὰ μέρη τριγύρω καὶ τὸ μόνο ποὺ βρῆκε ἦταν πέτρες. Ἒτσι ἀποφάσισε νὰ γυρίσῃ στὴν Ἀθῆνα. Ἐπειδὴ ὃμως ἡ πόλη εἶχε ἀποκλεισθεί ἀπὸ τὸν ἀγγλικὸ στόλο, ἀποφάσισαν νὰ ἐπιστρέψουν ἀπὸ ξηρᾶς. Σὲ γεφύρι ὃμως μεταξὺ Τρίπολης καὶ Ἂργους ληστεύθηκαν ἀπὸ συμμορία καὶ δὲν τοὺς ἀφησαν τίποτα.Ἒτσι, αὐτοὶ ποὺ στάλθηκαν γιὰ νὰ μᾶς πλουτίσουν, γύρισαν «ξεβράκωτοι»…)  :-)

 Ἐφημερὶς ΑΘΗΝΑ ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ, καὶ ἐδῶ!

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

Ὅταν ἡ πολιτικὴ σκαρφάλωσε στὶς κορυφὲς τῶν Μετεώρων!




    Οἱ ἐκλογὲς ἀποφασίστηκαν… πλησιάζουν… θὰ ἔρθουν! Ἀναμένουμε πανέτοιμοι νὰ «μαυρίσουμε» τοὺς ὑπαίτιους τῆς κατάντιας μας! Ἡ Δημοκρατία ὅμως, πέθανε στὸν τόπο ποὺ τὴν γέννησε, σὰν μετανάστης ποὺ γύρισε νὰ πεθάνει στὸν τόπο του… 

    Πολλὰ μποροῦμε νὰ διαβάσουμε γιὰ προηγούμενες ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις, γιὰ ἀποτελέσματα καὶ ἀντιδράσεις. Ἀλλὰ νὰ σκαρφαλώσῃ ἡ πολιτικὴ στὶς κορυφὲς τῶν Μετεώρων ὅπως διαβάζουμε στὴ Νέα Ἐφημερὶς, ἀρ. φύλ. 308, 4.11.1891 δὲν ἦταν κάτι ἀναμενόμενο… 


Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Τὰ σχέδια τοῦ Jacques Carrey γιὰ τὸν Παρθενῶνα...


Λεπτομέρεια τῆς μετώπης ἀπὸ τὴν νότια πλευρὰ τοῦ  Παρθενῶνος, 1674 
 

     Τὸ 1674 ὁ Μαρκήσιος Olier de Nointel, πρεσβευτὴς τῆς Γαλλίας στὴν Ὑψηλή Πύλη, πέρασε ἀπὸ τὴν Ἀθήνα καὶ ἔμεινε τόσο ἔκπληκτος ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῶν γλυπτῶν τοῦ Παρθενῶνος, ποὺ ἀνέθεσε στὸν ζωγράφο Jacques Carrey, μαθητὴ τοῦ Le Brun (σμ. βασιλικός ζωγράφος τῆς αὐλῆς τοῦ Λουδοβίκου ΙΔ΄), νὰ τὰ ἀποτυπώσῃ σὲ χαρτί. Πράγματι, ὁ Jacques Carrey συνόδευσε τὸ Μαρκήσιο καὶ ἔφτιαξε προσεκτικὰ σχέδια μὲ κόκκινη κιμωλία, ὅλων τῶν γλυπτῶν.

Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

Πως οι ναζί λεηλάτησαν τις ελληνικές αρχαιότητες...






   «Για τους Γερμανούς, όλα τα μνημεία ήταν ουρητήρια και κατά προτίμηση το εσωτερικό του Παρθενώνα». Έτσι καταλήγει ο ειδικός τόμος που εξεδόθη το 1946 από το υπουργείο Παιδείας με τίτλο «Ζημίαι των αρχαιοτήτων εκ του πολέμου και των στρατευμάτων κατοχής». Εκεί καταγράφονται αναλυτικότατα οι κλοπές ελληνικών αρχαιοτήτων από τα μουσεία, οι λαθρανασκαφές, οι καταστροφές και οι ζημιές μνημείων από τους ναζί.
Τα γερμανικά, ιταλικά και βουλγαρικά στρατεύματα απεδείχθησαν ορδές «νέων Ελγιν», που κατέκλεψαν ανεκτίμητης αξίας αρχαιότητες. Οι περισσότερες εξ αυτών εστάλησαν στη Γερμανία, στην Αυστρία και σε άλλες χώρες. Κάποιες εξετέθησαν ακόμα και σε μουσεία, ενώ οι πιο πολλές παραμένουν άγνωστο πού βρίσκονται. Ελάχιστες έχουν επιστραφεί στην Ελλάδα.

   Ο «Τύπος της Κυριακής » αποκαλύπτει στοιχεία από τρεις εκθέσεις που συντάχθηκαν μεταπολεμικά γι’ αυτή τη λεηλασία. Πρόκειται για την καταγραφή του υπουργείου Παιδείας, την έκδοση του υπουργείου Ανοικοδομήσεως, το 1947, του Κωνσταντίνου Δοξιάδη, με τίτλο «Θυσίες της Ελλάδος, αιτήματα και επανορθώσεις στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», και την έκθεση του βρετανικού υπουργείου Πολέμου («Works of Art in Greece. Losses and Survivals», War Office).
Τις πλέον λεπτομερείς καταγραφές είχε κάνει το υπουργείο Παιδείας. Από αυτές αποδεικνύεται περίτρανα ότι το Γ’ Ράιχ ήταν «στρατός αρχαιοκαπήλων». Ως γνωστόν, τόσο για τις πολεμικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο, που ανέρχονται σε εκατοντάδες δισ. ευρώ, όσο και για τις κλεμμένες αρχαιότητες, η Γερμανία έχει δώσει «ψίχουλα» στην Ελλάδα. Ωστόσο, ουδεμία ελληνική κυβέρνηση έχει διεκδικήσει σθεναρά τις αποζημιώσεις.

   Σύμφωνα με τον τόμο του υπουργείου Ανοικοδομήσεως, «όλους σχεδόν τους αρχαιολογικούς τόπους τούς κατέλαβαν οι δυνάμεις του εχθρού και σε πολλούς προκάλεσαν σημαντικές καταστροφές, γιατί έκλεψαν, κατέστρεψαν, έκτισαν πυροβολικά και έργα, χωρίς να σέβωνται τίποτε. Οι Γερμανοί προκάλεσαν καταστροφές σε 87 αρχαιολογικούς ή ιστορικούς χώρους, οι Ιταλοί σε 39 και οι Βούλγαροι σε 3. Σήμερα, μερικοί σημαντικοί αρχαιολογικοί τόποι, όπως της Βάρης, της Δημητριάδος ή του Παλαιοκάστρου Κρήτης, δεν υπάρχουν».
Και συνεχίζει: «Έγιναν, όμως, και αυθαίρετες ανασκαφές, που προκάλεσαν την καταστροφή και την κλοπή αρχαιολογικών θησαυρών. Ο,τι βρήκαν στις ανασκαφές αυτές, οι κατακτητές το πήραν μαζί τους και μας μένει ακόμα άγνωστο. Τέτοιες καταστροφές έγιναν από Γερμανούς σε 24 τόπους και από Ιταλούς σε 2. Σημαντικές ήταν και οι κλοπές αρχαιολογικών θησαυρών. Οι Γερμανοί, ειδικότερα, έκλεψαν αρχαιότητες από 42 μουσεία ή αρχαιολογικούς χώρους (σ.σ.: αρχαιολογικές συλλογές, αγάλματα, ανάγλυφα, νομίσματα, χρυσοί στέφανοι, ιερά σκεύη κ.λπ.). Οι Ιταλοί έκλεψαν αρχαιότητες από 33 μουσεία ή αρχαιολογικούς χώρους. Οι Βούλγαροι από 9 μουσεία ή αρχαιολογικούς χώρους».
Τέλος, λεηλατήθηκαν, καταστράφηκαν, αλλά και υπέστησαν τεράστιες ζημιές πολλές βυζαντινές αρχαιότητες. Και βέβαια, κυρίως εκκλησίες. Εκτιμάται ότι καταστράφηκαν 15 μοναστήρια, μεταξύ των οποίων τα ιστορικής σημασίας Αγίας Λαύρας και Μεγάλου Σπηλαίου, καθώς και 300 εκκλησίες, με έργα μεγάλης πολιτιστικής αξίας.



«Επαγγελματίες» βάρβαροι και αρχαιοκάπηλοι




Λάκκος σε αίθουσα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, γεμάτος με
αγάλματα, πριν καταχωθούν για να σωθούν από τους ληστές - κατακτητές (από το βιβλίο του Β. Πετράκου)


   Αποκαλυπτικές για τη βαρβαρότητα απέναντι στα παγκόσμιας σημασίας μνημεία, αλλά και τον «επαγγελματισμό» στην αρχαιοκαπηλία, ακόμα και αρχαιολόγων Γερμανών, είναι οι περιγραφές που υπάρχουν στον ειδικό τόμο του υπουργείου Παιδείας το 1946 («Ζημίαι των αρχαιοτήτων εκ του πολέμου και των στρατευμάτων κατοχής»).

Ακρόπολη

Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες με ξιφολόγχες ή άλλα μέσα αποσπούσαν κατεργασμένα μάρμαρα, φτάνοντας συχνά μέχρι την πλήρη καταστροφή σπουδαίων αρχιτεκτονημάτων. Δεν σεβάστηκαν ούτε τον Παρθενώνα. Αυτά γίνονταν καθημερινά, για όλο το διάστημα της Κατοχής.

Αθήνα

Γερμανοί αξιωματικοί πήραν αρχαία κεφαλή γυναικός, σε άριστη κατάσταση, του 4ου αιώνος π.Χ., την οποία χάρισαν στο στρατάρχη Λιστ. Αυτός την έβγαλε από την Ελλάδα (σ.σ.: στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών διευθυντής ήταν ο Βάλτερ Βρέντε, αρχαιολόγος, αλλά ακραιφνής ναζί, με τον οποίο είχε συναντηθεί και ο Χίτλερ όταν είχε έλθει στην Αθήνα).

Κεραμεικός

Οι χιτλερικοί, κατά την αποχώρησή τους από την Αθήνα, πυροβόλησαν κατά του ανάγλυφου του Χάρωνος.

Σούνιο

Οι Γερμανοί, κατά την αποχώρησή τους, έκαναν ανατινάξεις κοντά στο Ναό του Ποσειδώνα. Ένα περιστύλιο της ανατολικής πλευράς κομματιάστηκε.

Κορωπί

Στο σχολείο ήταν συγκεντρωμένη η αρχαιολογική συλλογή. Οι Γερμανοί διέλυσαν τελείως αυτή τη συλλογή, πολλά αρχαία αντικείμενα τα χρησιμοποίησαν για να στολίσουν τη λέσχη τους, άλλα τα έκλεψαν και άλλα τα κατέστρεψαν.

Ελευσίνα

Γερμανοί στρατιώτες διέρρηξαν το μουσείο και αφαίρεσαν αγγεία και διάφορα ειδώλια. Επίσης, οι χιτλερικοί ανέτρεψαν κολόνες και κατέστρεψαν διάφορα αρχαία στο εκεί μουσείο. Ο,τι μπορούσαν το έπαιρναν σαν «ενθύμιο». Με τις αρχαιότητες «προστάτευαν» το υδραγωγείο, το οποίο είχαν μετατρέψει σε καταφύγιο.

Αίγινα

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1941 ο Γερμανός αρχαιολόγος Βάλτερ γέμισε τέσσερα κιβώτια αρχαία από την Αίγινα και τα έβγαλε στο εξωτερικό. Το τι πήρε αυτός ο «αρχαιολόγος» δεν έγινε δυνατό να εξακριβωθεί, γιατί επί πολλά έτη πριν από τον πόλεμο ο ίδιος έκανε ανασκαφές εκεί.

Μυκήνες

Το καλοκαίρι του 1941 Γερμανοί στρατιώτες πήραν δύο πλάκες από τον κυκλικό περίβολο των τάφων. Τον Αύγουστο του 1943 πέντε Γερμανοί στρατιώτες μπήκαν στο Θησαυρό του Ατρέως και με κοπίδια, σφυριά κ.λπ. κατέστρεψαν τάφους για να αφαιρέσουν πέντε χάλκινους ήλιους. Αλλοι «συμβάρβαροί» τους πυροβόλησαν με περίστροφα τα λιοντάρια στην Πύλη των Λεόντων. Στο τέλος, οι αχρείοι έγραψαν και τα ονόματά τους, για να μείνουν στην Ιστορία.  

Ολυμπία

Από την παραμονή των μηχανοκίνητων στο χώρο, προξενήθηκαν μεγάλες ζημιές (σ.σ.: δεκάδες εξ αυτών αναφέρονται). Και όλα αυτά έγιναν ύστερα από τη διαβεβαίωση του αντιπροσώπου του Γ’ Ράιχ, Αλτενμπουργκ, ότι η Ολυμπία είναι χώρος «που ενδιαφέρει εξαιρέτως τον Χίτλερ». Να φανταστεί κανείς και να μην τον ενδιέφερε εξαιρετικώς!

Κόρινθος
Γερμανοί αξιωματικοί και διπλωματικοί υπάλληλοι κατά διαστήματα έκλεψαν πολλά αρχαία από το μουσείο της πόλης.

Αγία Λαύρα

Από φωτιά που έβαλαν οι Γερμανοί, καταστράφηκε ο πάνω όροφος των κελιών του μοναστηριού.

Καλαμάτα

Γερμανικό πυροβολικό κανονιοβόλησε το βυζαντινό μοναστήρι της Βελανιδιάς, μέσα στο οποίο υπήρχαν πολλές βυζαντινές εικόνες και πολύτιμη βιβλιοθήκη.

Χαλκίδα

Κατά την περίοδο 1941-1942, οι Γερμανοί αρχαιολόγοι Λάουφερ και Χάρντερ έκαναν ανασκαφές. Τα ευρήματα μεταφέρθηκαν στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα ή αλλού. Αγνοούνται.

Κωπαΐδα

Γερμανοί αρχαιολόγοι έκαναν παράνομες ανασκαφές σε σπήλαιο της Κωπαΐδας. Ο Λάουφερ έκανε ανασκαφές σε τάφους στην περιοχή. Τα ευρήματα αγνοούνται.

Τιθορέα

Κοντά στο σταθμό της Τιθορέας οι Γερμανοί έκαναν διάφορες εργασίες. Βρήκαν είκοσι αρχαίους τάφους. Το περιεχόμενό τους δεν παραδόθηκε σε κανέναν Ελληνα αρμόδιο.

Θήβα
Θρασύτατη διάρρηξη στο μουσείο στις 29 Απριλίου 1941. Πολλά αρχαία εκλάπησαν και προξενήθηκαν μεγάλες ζημιές.

Ορχομενός

Τον Οκτώβριο του 1944 οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν ως στόχο βολής το μεσαιωνικό κάστρο. Μέρος του δυτικού τείχους γκρεμίστηκε.

Βεργίνα

Χωρίς καμιά άδεια, ο Γερμανός αρχαιολόγος Εξνερ έκανε ανασκαφές κοντά σε εκείνες του καθηγητή Ρωμαίου, μεταξύ Παλατίσας και Βεργίνας. Βρέθηκαν 4-6 τάφοι. Τα ευρήματα δεν παραδόθηκαν στις ελληνικές αρχές, αλλά στη γερμανική στρατιωτική διοίκηση. Τις υποδείξεις των Ελλήνων αρχαιολόγων να μην κάνουν ανασκαφές τις αγνόησαν.

Κέρκυρα

Από γερμανικούς βομβαρδισμούς καταστράφηκαν: τον Σεπτέμβριο του 1943 ο βυζαντινός Ναός των Αγίων Πατέρων. Οι βυζαντινοί Ναοί του Αγίου Δημητρίου και της Οδηγήτριας (σ.σ.: σε όλους υπήρχαν σπάνιες εικόνες). Η Μητρόπολη των Καθολικών, μνημείο του 16ου αιώνα, που περιείχε έργα εξαιρετικής ιστορικής αξίας, πολύτιμες ιστορικές επιγραφές, εικόνες και άλλα κειμήλια. Ο Ναός Ευαγγελισμού. Οι τάφοι των ηρώων της ναυμαχίας της Ναυπάκτου. Η Βιβλιοθήκη (βενετικό κτίριο του 18ου αιώνα), στην οποία υπήρχαν 70.000 τόμοι βιβλίων -μεταξύ αυτών ιστορικά χειρόγραφα, πολλές πρώτες εκδόσεις Ελλήνων και ξένων συγγραφέων (π.χ. η πρώτη έκδοση του Σαίξπηρ).

Καλαμπάκα

Οι Γερμανοί κατέστρεψαν μέρος της οροφής του επισκοπικού ναού, καθώς και φορητές εικόνες, τις οποίες χρησιμοποίησαν για φωτιά. Σε όλες τις εκκλησίες της Καλαμπάκας, σε Αγία Βαρβάρα, Αγία Τριάδα, Αγιο Γεώργιο, στη διπλή εκκλησία των Αγίων Ιωάννη και Χαραλάμπους, έβαλαν φωτιά και τις κατέστρεψαν. Οι Γερμανοί μετέτρεψαν τον επισκοπικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου σε στάβλο.

Μετέωρα

Καταστράφηκαν ή υπέστησαν μεγάλες ζημιές το Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης (Μετέωρον), η Αγία Μονή, ο Αγιος Νικόλαος, ο Αγιος Στέφανος, ο Αγιος Χαράλαμπος, ο Παντοκράτορας, τα Μοναστήρια Ρουσάνου και Αγίου Αθανασίου.

Ελασσόνα – Πύθιον

Για να μαγειρέψουν, οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν εικόνες.
Θεσσαλονίκη

Στις 31 Μαΐου 1944 οπλισμένοι Γερμανοί εισέβαλαν στο Μουσείο «Αγιος Γεώργιος» και έκλεψαν μαρμάρινο άγαλμα γυναίκας. Στις διαμαρτυρίες είπαν ψέματα ότι τάχα το μετέφεραν σε καταφύγιο για ασφάλεια, ενώ το έστειλαν στη Βιέννη.

Ποτίδαια

Τον Απρίλιο του 1941 οι Γερμανοί άρπαξαν όλη την αρχαιολογική συλλογή.

Χαλκιδική 

Κατά τις εργασίες για στρατιωτικά έργα, οι Γερμανοί κατέστρεψαν νεκρόπολη, στην οποία βρέθηκαν σπουδαία αρχαία.

Κνωσός

Ο στρατηγός Ρίνγκελ έκλεψε από το Μουσείο της Κνωσού έντεκα πήλινα μινωικά αγγεία, μια χάλκινη υδρία και ένα λίθινο αγγείο. Για πολλές μέρες, επίσης, μετέφεραν αντικείμενα από το μουσείο στο σπίτι όπου έμενε. Στη συνέχεια, τα έστελνε στη Γερμανία (σ.σ.: αναφέρεται λίστα κλοπιμαίων). Ακόμη, Γερμανοί στρατιώτες έκλεψαν ειδώλια των θεοτήτων του υστερομινωϊκού ΙΙΙ ιερού του ανακτόρου της Κνωσού, ενώ ο βασιλικός τάφος των Ισοπάτων καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Γερμανούς στο τέλος του 1941 για να χρησιμοποιήσουν το υλικό σε παραπήγματα επάκτιων πυροβολείων.

Καστέλι Κισσάμου

Στις 21 Νοεμβρίου 1943 οι Γερμανοί πήραν πάρα πολλά κομμάτια (σ.σ.: αναφέρονται συγκεκριμένα) από την εκεί αρχαιολογική συλλογή.

Γόρτυνα

Γερμανοί έκλεψαν ένα άγαλμα νύμφης ή Αφροδίτης ρωμαϊκής εποχής, ένα ανάγλυφο καθισμένης γυναίκας και επιτύμβιο ελληνιστικών χρόνων, καθώς και δύο μικρές κεφαλές. Υπεύθυνος για τα παραπάνω ο στρατηγός Ρίνγκελ. Παράλληλα, το φθινόπωρο του 1941 οι Γερμανοί για να βρουν θησαυρούς ανατίναξαν το δάπεδο του Ισείου.

Βαθύ Σάμου

Η καταστροφή άρχισε από τις 17 Νοεμβρίου 1943 με τους γερμανικούς βομβαρδισμούς. Επακολούθησε στις 23 του ίδιου μήνα η διάρρηξη του Πασχάλειου Μουσείου και η εγκατάσταση εκεί των Ιταλών αιχμαλώτων. Με τη συγκατάθεση των Γερμανών πετιούνται έξω από το μουσείο, όπου έμειναν περί τους δύο μήνες, και τον Ιανουάριο του 1944 συγκεντρώθηκαν στις κάτω αίθουσες. Πολλά είχαν θρυμματιστεί, τεμαχιστεί και έφεραν σαφή τα σημάδια της κακής μεταχείρισής τους. Ο στρατηγός Μίλερ άρπαξε διάφορα αγάλματα και ξεχωριστές κεφαλές αγαλμάτων. Το παράδειγμά του μιμήθηκαν πολλοί άλλοι Γερμανοί και Ιταλοί. Ο Κράικερ (σ.σ.: «αρχαιολόγος») πήρε ένα κιβώτιο γεμάτο αρχαία, χάλκινα και πήλινα, χωρίς να πει τι ήταν και πού τα πήγαινε. Πολλά βέβαια από τα αντικείμενα του μουσείου είχαν εξαφανιστεί πριν από τη μετάβαση του Κράικερ στη Σάμο. Τον είχαν προλάβει άλλοι δικοί του!

Μήλος

Κατά την εκτέλεση οχυρωματικών έργων κοντά στην προϊστορική πόλη Φυλακωπή, βρέθηκαν πολλά αρχαία, που γέμιζαν τουλάχιστον τέσσερα μεγάλα κιβώτια. Ολα αυτά τα κράτησε ο λοχαγός Βολντλς Ρούντολφ, μαζί με ένα λίθινο αγαλματάκι καθισμένου παιδιού σε άριστη κατάσταση. Αυτός ο λοχαγός χάρισε μερικά από τα κλοπιμαία στο στρατηγό Σπέιντερ.

Θανάσης Αργυράκης, Αντώνης Καρατζαφέρης στον “Τύπο της Κυριακής”

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Ἡ Ἐγκατάσταση τῶν Ἑβραίων στὴ Θεσσαλονίκη...


 
   Ὅλοι οἱ περιηγητὲς ποὺ ἐπισκέφθηκαν τὴ Θεσσαλονίκη κάνουν ἀναφορὰ γιὰ τὴν ἔντονη καὶ πολυπληθὴ παρουσία  τοῦ ἐβραϊκοῦ στοιχείου στὴν πόλη. Ἀπ΄ ὅλους ὅμως τοὺς περιηγητές, μόνο ὁ William Lithgow ἀναφέρει τὸν λόγο…