Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

Ἀπόγονος...



Κοίταξα μὲ ἀφρισμένο μάτι
τὸν ὀρίζοντα
καὶ ἀνάσανα τὸν ἀέρα
ποὺ ἀνέθρεψε
γενιὲς πολεμιστῶν·
σὰν ποτάμι φουσκωμένο
ἀπὸ τὴ βροχὴ
πέρασαν στὴ σκέψη
ὃλοι αὐτοὶ οἱ ἀπαίδευτοι
ποὺ μᾶς ἒκαμαν πρόθυμους
νὰ πιστέψουμε
ὃτι εἲμαστε μιὰ χαμένη γενιά·
ναί, κάποτε ἡ καρδιὰ μέτραγε
μὲ βρόντους τὸ χρόνο
καὶ οἱ ἐπικλήσεις στοὺς Θεοὺς
εἶχαν νόημα...
Ὀρθοτρίχιασα
καὶ ἡ ὀδύνη θέριεψε
τὸ μάτι θόλωσε,
μπέρδεψε τὰ σχήματα·
ὃταν δὲν ἒχεις τὸ λεύτερο
νὰ διαλέξεις
σπᾶς τὰ ὃρια
πνίγεις τὴν καρδιὰ
φιμώνεις τὸν θρῆνο
καὶ τιμᾶς τὴν δύναμη·
ὂχι τὴν καταστροφικὴ
τὴν ζωοδότρα...    
Χλόη


Εἰκόνα ἀπὸ   ἐδῶ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου