Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2011

Οἱ νόμοι τῶν "Κλεφτῶν"

Καί ἐφ`ὅσον κρατεῖ ἐν τῇ κοινωνίᾳ ἡ ἀδικία, οὐδέποτε θά ἐκλιπῶσι καί οἱ λῃσταί τῶν ὀρέων….





Οἱ νόμοι τῶν "Κλεφτῶν"



- Πᾶς προδότης οἱαςδήποτε φυλῆς, γλώσσης καί θρησκείας, ὁ προδίδων οἱονδήποτε κλέφτην ἢ τὸ λημέρι ἢ τούς τροφοδότας τῶν κλεφτῶν, θανατοῦται ὑπὸ τῶν παθόντων ἢ ὑπὸ παντὸς ἄλλου κλέφτου. 
- Τό ὄνομα τοῦ προδότου, γνωστὸν γίνεται πᾶσαις ταῖς συμμορίαις, ὅπως ἐκδικηθῶσι τοὺς προδοθέντας ἀδελφούς. 

- Ὁ φίλος τυχὸν γενόμενος προδότου κλέφτης, ἀποκυρύσσεται ὑφ` ὅλων τῶν κλεφτῶν ὡς προδότης, ὅστις δὲν φονεύεται μέν, ἀλλὰ περιφρονεῖται καὶ ἀποδιώκεται πάσης συμμορίας ἔως ἂν φονεύσῃ προδότην. 
- Ὁ προδούς κλέφτην κλέφτης, κατακρεουργεῖται κοπτόμενος εἰς τεμάχια, ἐνώπιον συμπάντων τῶν συμμοριτῶν, παρόντος καὶ εἰσηγουμένου ὡς εἰσαγγελέως αὐτοῦ τοῦ ἀρχιληστοῦ, τὸ δὲ πτῶμα αὐτοῦ ῥίπτεται ἄταφον βορὰ τῶν πτηνῶν καὶ ἀγρίων θηρίων. Ὡταύτως θανατοῦται καὶ ὁ φονεὺς συμμορίτου. 
- Ὁ δὲ φονεύς τοῦ ἀρχηγοῦ μετὰ διαπόμπευσιν, ὑποχρεοῦται νὰ διέλθῃ διὰ μέσου τῶν εἰς δύο στίχους παραταγμένων συμμοριτῶν, δι` ὧν διὰ μαχαιρῶν (γιαταγανίωνν) κατακόπτεται (πετσοκόβεται) ὑπὸ τὰς ἀρὰς αὐτῶν. 
- Οὐδεῖς γίνεται δεκτὸς ἒν τινι συμμορίᾳ ἐάν μὴ διέπραξε φόνον ἢ τουλάχιστον ἐὰν μὴ ἐξετέλεσε μεγάλην ποινικὴν πράξιν. Ὁ δὲ μὴ ἐκτελέσας τοιαύτην πράξιν μένει πάντοτε ὑπὸ ἐπιτήρησιν καὶ ὑπὸ δοκιμασίαν, ἔως οὗ κακουργήσῃ παρόντων συμμοριτῶν άξιόπιστων. 
- Ὁ μολύνας γυναῖκα ὕπανδρον χριστιανήν, ἀποβάλλεται ἀμελετητί ἐκ τῆς συμμορίας καὶ ἀποκηρύσσεται ὡς ἄτιμος, ὁ δὲ Τούρκισσαν μισεῖται ὡς μαγαρισμένος, ὁ δὲ φθεῖρας παρθένον αἰχμαλώτιδα αὐτῶν Χριστιανήν, φονεύεται. 
- Ὁ μὲν κτίζων ἐκκλησίαν κλέφτης, τιμᾶται ἰδιαζόντως καὶ γίνεται διαιτητὴς προκειμένου ἢ περὶ ἐριζόντων συμμοριτῶν ἢ περὶ σπουδαιοτάτων ὑποθέσεων. 
- Ὁ δέ συλῶν ἐκκλησίαν ὑποχρεοῦται ἴνα ἀπόδοσιν διπλασίων τῶν συληθέντων καὶ συγχρόνως εἰς ἀγγαρείας βαρυτάτας καὶ ἐπικινδύνους καὶ εἰς θρησκευτικάς ὑποχρεώσεις καὶ ἐξομολόγησιν παρὰ τινι πνευματικῷ καὶ εἰς ἐλεημοσύνας. Ὁ δὲ ἀποκρύψας ἱερόν τι κημείλιον ἐκ τῶν πωληθέντων, θεωρεῖται ἀφωρισμένος καὶ φευκτός. 
- Ὁ αἰχμάλωτον Τοῦρκον ἀπολύσας κλέφτης, ἐάν μὲν ἑκουσίως, φονεύεται, ἐάν δ`ἀκουσίως, ἀποβάλλεται τῆς συμμορίας. 
- Χριστιανόν δ`αἰχμάλωτον, ἐάν μὲν ἀκουσίως, ὑποβάλλεται εἰς πειθαρχικάς ποινάς, ἐάν δὲ ἑκουσίως, ὑποβιβάζεται εἰς τὴν εὐτελὴν θέσιν τῶν ἀσήμων δοκίμων, ἤτοι εἰς τὸ ὑδροφορεῖν (σκουπλατζής), παρασκευάζειν τὰς ἐκ κλάδων στιβάδας ὡς στρωμνὰς (γιατάκια) πρὸς κατάκλισιν τῶν συμμοριτῶν, εἰς τὸ οἰνοχοεῖν (κερνᾶν) καὶ ὑδροχοεῖν καὶ ἐν γένει εἰς τὸ τελεῖν ἔργα ὑπηρέτου, ὅπερ δεινότατον τοῖς λησταῖς ὡς ἐξευτελιστικώτατον. 
- Κλέφτης διαταχθεῖς ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ νὰ ἐκτελέσῃ φόνον, ἐάν μὴ δειχθῇ ἐπιτήδειος πρὸς τοῦτο, ὑποβιβάζεται μετὰ χλεύης εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἀσέμνου δοκίμου. Ἐάν δὲ παρακούσῃ ἐκ φόβου ἢ ἐξ ἀνεπιτηδειότητας ἢ ἐκ συμπαθείας, ἀποβάλλεται τῆς συμμορίας ἀφοπλισθεῖς πρότερον. Ἐάν δ`ἑκ συμφέροντος, τιμωρεῖται ἀναλόγως καὶ τίθεται ἔπειτα ὑπὸ ἔλεγχον, ἔως οὗ φανῇ εὐπειθής ἐν φόνῳ ἄλλου ἢ ἐν ἄλλῃ μεγάλῃ ἀξιοποίνῳ πράξει»


~~~

   Τούτων οὕτως ἐχόντων, ἐν τοῖς κόλποις τῶν πολυπληθῶν ληστρικῶν συμμοριῶν τῆς ἐλευθέρας Ἑλλάδος πλεῖστοι ὅσοι ὑπῆρξαν ἄνδρες χρηστοί, οἴτινες οὐχί οἰκεία βουλήσει, ἀλλ`ἀκουσίως ἐγένετο λῃσταί.
Πολλοί δήμαρχοι, ἀστυνόμοι, χωροφύλακες σκαιοί και βίαιοι, ἄδικοι καί αἰσχροί καί ἐν γένει λειτουργοί παράνομοι δημόσιοι, μάλιστα δέ δικαστικαί ἀπόφάσεις ἀδικώταται, ἠνάγκασαν ἀνθρώπους, ἀπροστατεύτους ἐν τῇ πολιτικῇ διαφθορᾷ, μή ἀπολαύοντας τῶν εὐεργετημάτων τῶν μή ἐφαρμοζομένων τοῖς πάσιν ἀδεκάστως νόμων τῆς πολιτείας, νά καταφεύγωσιν ὑπό τήν προστασίαν τῶν ἀγράφων νόμων τῶν ὁρέων, τῶν μέχρι κεραίας ἐφαρμοζομένων τοῖς πάσιν ἀδιακρίτως.

   Ἐντεῦθεν δέ οἱ ἐκ χρηστῶς γεννηθέντες καί χρηστῶς ζῶντες ὑπό αἰσχρῶν καί παρανόμων σκληρά παθόντες ἐν τῇ παρανόμῳ πολιτείᾳ χρηστοί ἄνθρωποι, ἐξ ἀνάγκης λῃσταί γενόμενοι, ἀπέθανον οἰκτρόν θάνατον φονευθέντες ἢ ἐπί τοῦ ἰκριώματος ὡς θηριώδη τέκνα τῶν ὀρέων, καρατομηθέντες ὑπό τάς ἀράς τῶν αὐτούς ἀδικησάντων παρανόμων κατοίκων τῶν πόλεων.
Καί οὕτω συμβαίνει τό παράδοξον ἐν τῇ ἱστορίᾳ τῶν ἐθνῶν, ὁ μέν πρῶτος ἀδικήσας ἀπολαύει τῆς προστασίας τῶν νόμων ἐν τῇ πολιτείᾳ καί τιμώμενος ἐξακολουθεῖ ἀδικῶν, ὁ δέ ἀδικηθείς καρατομεῖται!

   Τίς δέ ἐνθυμεῖται τόν ἐπιτηδειότατον Λύγκον, τόν ἀτρόμητον Κακαράπην (Μπελούλιαν), τόν στρατηγικότατον Νταβέλην, ὧν ἐπάρατος ἡ μνήμη καί μάλιστα τοῦ τελευταίου παραμένει ἀνά πᾶσαν τήν Ἑλλάδα καί ἐκτός αὐτῆς καί μάλιστα ἐν Γαλλία; Καί ὅμως ἑάν μάθῃ τις τά αἴτια, ὧν ἕνεκα ἐγένοντο οἱ ἄνθρωποι οὗτοι λησταί, θά οἰκτείρῃ τήν ἑλληνικήν διοίκησιν καί δικαιοσύνην. Αὐτός ἐγώ ἐγνώρισα παῖς ὧν τόν μεγαλοκέφαλον τόν ἐκ ποιμενικῆς οἰκογενείας τοῦ ἐπί τοῦ μουσολήπτου Ἐλικῶνος χωρίου Κυριακίου καταγόμενον, τόν ξανθόν μακροπώγωνα, τόν ἡράκλειον ρώμην ἔχοντα, τόν τρομερώτατον λήσταρχον Μπελούλιαν.
Ἐπίσης ἐγνώρισα τόν λεπτοφυᾶ, τόν ὡραιοτάτης παρθένου πρόσωπον ἔχοντα, τόν εὐστροφώτατον, ὠκυποδέστατον, στρατηγικώτατον Χρῆστον Νταβέλην ὡς ποιμένα ἐν τῷ χωρίω Στειρίω τοῦ Ἐλικῶνος ἐξ Ἀρβανιτοβλάχων ἔλκοντα τό γένος, τόν καί παρ`αὐτάς τάς Ἀθήνας ληστείας καί φόνους διαπράξαντα καί γαλλικόν στρατόν τῆς κατοχῆς ἐνταῦθα καταισχύναντα.

   Οὐδαμῶς ἀρνεῖται τις ὅτι μεταξύ τῶν κακομοίρων τούτων ἀνθρώπων τῶν ὁρέων ὑπῆρξαν καί τέρατα, ὅπως καί ἐν τῇ κοινωνίᾳ ἀλλ`ὡσαύτως οὐδεὶς δύναται νἀρνηθῇ ὅτι οἱ πλεῖστοι αὐτῶν ἀδίκως ἀπώλοντο. Καί ἐφ`ὅσον κρατεῖ ἐν τῇ κοινωνίᾳ ἡ ἀδικία, οὐδέποτε θά ἐκλιπῶσι καί οἱ λῃσταί τῶν ὀρέων….


Ἐν Καλλιθέᾳ Ἀθηνῶν
Γ. Π. Κρέμος




Ἡμερολόγιον Σκόκου (1896)
http://xantho.lis.upatras.gr
Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ
ἐδῶ  καὶ  ἐδῶ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου