Ἡ Βόρειος Ἑλλάδα ὑπὸ Βουλγαρικὴν κατοχὴν (1941 – 1944)

  Οἱ Βούλγαροι δὲν ἔλαβαν οὐδεμίαν πρόνοιαν νὰ τηρήσουν τὰ προσχήματα καὶ νὰ ἀποκρύψουν τὶς ἐχθρικές τους διαθέσεις ἔναντι τοῦ πληθυσμοῦ σὲ Μακεδονία καὶ Θράκη. 

Ἐδῶ εἶναι Σύνορα!

ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΟΡΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΞΕ ΓΕΛΑΣΕ - ΓΕΦΥΡΑ ΚΗΠΩΝ ΕΒΡΟΥ (voreas)

   Ἡ Γέφυρα Κήπων, 42 χλμ. ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολη. Στὰ σύνορα Ἑλλάδας - Τουρκίας. Μεγάλη γέφυρα μήκους 800 μέτρων περνᾷ τὸν ποταμὸ Ἔβρο, καὶ βρίσκεται δύο περίπου χιλιόμετρα νοτιότερα ἀπὸ τὰ ἴχνη τῆς παλιᾶς Ρωμαϊκῆς γέφυρας, τῆς Ἐγνατίας ὁδοῦ. Ἡ μισὴ σύγχρονη γέφυρα ἀνήκει στὴν Ἑλλάδα, ἡ ἄλλη μισὴ στὴν Τουρκία. Ἀντικριστὰ κυματίζουν οἱ σημαῖες, ἡ γαλανόλευκη ἀπὸ τὴ μία, ἡ κόκκινη μὲ τὸ μισοφέγγαρο ἀπὸ τὴν ἄλλη. 

Ὁ Σπαρτιάτης Διηνέκης καὶ ἡ 20η ΤΘ Μεραρχία!

Τὸ αὐστηροῦ κλασικισμοῦ γλυπτό ποὺ βλέπουμε στὴ φωτογραφία, εἶναι ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὸ ἔργο ζωγραφικῆς τοῦ  Δαβίδ,  "Λεωνίδας στὶς Θερμοπύλες" (David, Léonidas aux Thermopyles).  Τὸ γλυπτὸ Διηνέκης εἶναι ἔργο τοῦ 'Alfred Le Père, grand prix de Rome, καὶ προσφέρθηκει στὴν πόλη ἀπὸ τὸν ἑλληνιστὴ Charles Ernest  Beule, ὅταν ἔγινε  Ὑπουργός Ἐσωτερικῶν.  Ἀναπαριστᾷ τὸν θάνατο τοῦ Διηνέκη στὶς Θερμοπύλες. (ἀπὸ http://saumur-jadis.pagesperso-orange.fr )

Σπαρτιάτης Διηνέκης - Σύμφωνα μὲ τὸν Ἡρόδοτο, «ἀνὴρ ἄριστος»!

Τὰ βυζαντινὰ κάστρα τῆς Θράκης...

Τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ κάστρου τοῦ Πυθίου σὲ παλαιότερη φωτογραφία

     Μαγικὰ σημεῖα συσσωρευμένης γνώσεως παλαιοτέρων ἐποχῶν καὶ αἴσθησης ζωῆς τοῦ παρελθόντος ἀποτελοῦν τὰ κάστρα. Ἡ γεωγραφία τοῦ χώρου καθορίζει τὸν τόπο τους, τὰ ὑλικὰ τῶν βουνῶν καθορίζουν τὸ κτίσιμό τους, τὸ χρῶμα τῆς πέτρας καθορίζει τὸ χρῶμα τους. Τὰ ἐρειπωμένα κάστρα μὲ τοὺς ἀκανόνιστους ὄγκους τους δύσκολα μπορεῖς νὰ τὰ ξεχωρίσῃς· ἀπὸ μακριὰ μοιάζουν νά ΄χουν γίνῃ ἕνα μὲ τὰ βράχια καὶ τὴν πέτρα τῆς περιοχῆς. Ἡ ἐπέμβαση τοῦ ἀνθρώπου δέθηκε μὲ τὸ ἔργο τῆς φύσεως. 
Ὁ Προκόπιος τὸν 6ο αἰ., ἀναφέρει ὁτι στὰ Βαλκάνια, ὑπάρχουν τουλάχιστον 600 σημεῖα στὰ ὁποῖα κτίσθηκαν κάστρα ἢ βελτιώθηκαν τὰ τειχίσματα τους, ἀπὸ τὸν Ἰουστινιανό. Τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ σημεῖα ἔχουν πλέον ταυτισθεῖ. 

Ἡ Θράκη αἱμοδότης τῶν ἀγώνων...

Δρόμος στὴ Σωζόπολη, 1933

     H Θράκη, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, υπήρξε μια σημαντική κοιτίδα του ελληνισμού. H γειτνίασή της με τις Παραδουνάβιες ηγεμονίες και τη Ρωσία, καθώς και η εκτεταμένη θρακική παραλία της Μαύρης Θάλασσας μετέτρεψαν την Ανατολική και Βόρεια Θράκη σε μεγάλο αιμοδότη των αγώνων. O τέταρτος μυημένος στη Φιλική Εταιρεία ήταν ο Αντ. Κομιτζόπουλος από τη Φιλιππούπολη. Μεγάλο μέρος των ομογενών της Οδησσού είχε θρακική καταγωγή, όπως ο Μαρασλής από τη Φιλιππούπολη και οι αδελφοί Κουμπάρη από τη Μεσημβρία. Οι παραθαλάσσιες πόλεις της σημερινής Βουλγαρίας -Μεσημβρία, Αγχίαλος, Σωζόπολη, Βάρνα- προσέφεραν ουσιαστική στήριξη στη Φιλική Εταιρεία. Ενα από τα σημαντικότερα παραρτήματα της Εταιρείας υπήρξε αυτό της Αδριανούπολης.

Οἱ βούλγαροι στὴν Θράκη - Ἀλεξανδρούπολη

    «Εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν ἡ εἴσοδος τῶν βουλγάρων ἐνεκαινιάσθη μὲ τὴν συμβολικὴν καταβίβασιν τῆς ἑλληνικῆς σημαίας καὶ τὴν καταπάτησιν ταύτης ὑπὸ τῶν βουλγαρικῶν καὶ ἀρμενικῶν ὀρδῶν(*), ἤν ἀπακολούθησαν ὄργια. Τὸν βαθμὸ τῆς κτηνωδίας τῶν βουλγαρικῶν ὀρδῶν μαρτυρεῖ τὸ πάθημα τῆς ἑξηκοντούτιδος Ἰσραηλίτιδος Σ. Ἡ. Ἄ. ἤτις ἐβιάσθη ἐπανειλλημένως καὶ ἐν συνεχείᾳ, ὑπὸ βουλγάρων ὁπλιτῶν κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νυκτὸς τῆς 26ης πρὸς τὴν 27ην Μαΐου. Τὴν αὐτὴν τύχην ὑπέστησαν πολλαὶ ἄλλαι Ἰσραηλίτιδες καὶ Ἑλληνίδες, ἰδίως ἐκ τῶν ἐργατικῶν τάξεων. Εἰς τὴν συνοικίαν Γύφτικα ἐδολοφονήθη εἰς γέρων Ὀθωμανὸς καὶ ἐβιάσθη ἡ γραῖα σύζυγός του, εἰς δὲ τὸ χωρίον Ἀμφιτρίτην ἀπήχθησαν διὰ νυκτὸς αἱ δύο θυγατέρες τοῦ Π., διὰ νὰ εὐρεθῶσι κατὰ τὰς πρωινὰς ὥρας εἰς τὸ χωρίον Ἀγνάντια εἰς ἐλεεινὴν κατάστασιν ἐκ τῶν συνεχῶν βιασμῶν. Ὁ πατὴρ αὐτῶν θελήσας ν’ἀντισταθῇ ὑπέστη τοιαὐτην κακομεταχείρισιν, ὥστε εὐρέθη πνέων τὰ λοίσθια. (Κατάθεσις δημοδιδασκάλου Σ. Καραχούτσου)

Τὸ Βυζαντινὸ κάστρο Ἐμπύθιον στὸν Ἔβρο...

 

    Τὸ κάστρο τοῦ Πυθίου ἢ κατὰ τοὺς Βυζαντινοὺς «Ἐμπύθιον», εἶναι κτισμένο στὴν ἀπόληξη τῆς ὀροσειρᾶς τῆς ἀνατολικῆς Ροδόπης, πρὸς τὴν παραποτάμια πεδιάδα τοῦ Ἔβρου ποταμοῦ. Βρίσκεται στὸν σύγχρονο οἰκισμὸ τοῦ Πυθίου, σὲ ἀπόσταση 15 χλμ. βόρεια ἀπὸ τὸ Διδυμότειχο.  Χτίστηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 14ου αἰῶνος μ.Χ. ἀπὸ τὸν Ἰωάννη ΣΤ' Καντακουζηνό καὶ ἀποτέλεσε τὸ προσωπικό του ἀπόρθητο καταφύγιο στὶς ἐμφύλιες διαμάχες τῆς αὐτοκρατορίας. «Ἦν γάρ κρατερώτατον τὸ φρούριον ἐκ τῶν τοιχῶν τῆς κατασκευῆς» ἀνέφερε χαρακτηριστικά.

Βόρειος Θράκη...

      Ἡ Βόρειος Θράκη, ὀνομάστηκε Ἀνατολικὴ Ρωμυλία ἀπὸ τὴν Συνθήκη τοῦ Βερολίνου ποὺ ἔγινε στὶς 13 Ἰουλίου τοῦ 1878. Μὲ τὴν συνθήκη αὐτή, οἱ Μεγάλες Δυνάμεις τῆς ἐποχῆς περιόρισαν τὴν αὐτόνομη ἡγεμονία τῆς Βουλγαρίας ποὺ μὲ τὴν Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου ποὺ οἱ Ρῶσοι ἐπέβαλαν στοὺς Τούρκους, ἐκπλήρωνε τὴ φιλοδοξία τοῦ βουλγαρικοῦ ἐθνικισμοῦ, ἀφοῦ προέβλεπε τὴν συγκρότηση μιᾶς μεγάλης Βουλγαρίας στὴν καρδιὰ τῶν Βαλκανίων, ἀπὸ τὸν Δούναβη μέχρι τὸ Αἰγαῖο καὶ ἀπὸ τὴν Ἀχρίδα μέχρι τὴν Μαύρη Θάλασσα.  Ἔτσι, μὲ τὴν Συνθήκη τοῦ Βερολίνου ἡ ἡγεμονία τῆς Βουλγαρίας περιορίστηκε στὰ ἐδάφη μεταξὺ τοῦ Δουνάβεως καὶ τῆς ὀροσειρᾶς τοῦ Αἴμου καὶ ταυτόχρονα δημιούργησαν τὴν ἡμιαυτόνομη ἡγεμονία τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας ἡ ὁποία περιελάμβανε στὸ ὅριά της ὁλόκληρη τὴν Βόρειο Θράκη καὶ βρισκόταν ὑπό τὴν ἐπικυριαρχία τοῦ σουλτάνου τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας.

Διωγμοὶ ἑλληνικῶν πληθυσμῶν στὴν Ἀν. Ρωμυλία, τὸ 1906...

Στενήμαχος 1900

     Μετὰ τὴν προσάρτηση τῆς ὑπὸ ὀθωμανικὸ ἔλεγχο αὐτόνομης ἐπαρχίας τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας στὴν βουλγαρικὴ ἠγεμονία (1885,) ἐπιδιώχθηκε ἀπὸ βουλγαρικῆς πλευρᾶς ἡ κατάργηση τῆς ἑλληνικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ταυτόχρονα οἱ βουλγαρικὲς ἀρχὲς ἀρνοῦνταν νὰ ἀναγνωρίσουν τὶς ἑλληνικὲς ὀρθόδοξες κοινότητες ὡς νομικὰ πρόσωπα, μὲ συνέπεια τὴ δήμευση κοινοτικῶν περιουσιῶν καὶ τὴν ἀρπαγὴ πατριαρχικῶν ἐκκλησιῶν. Αὐτὸ θὰ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀφομοίωση τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου τῆς περιοχῆς.

Ὅλες αὐτὲς οἱ ἐνέργειες σὲ συνδυασμό μὲ τὴν αὔξηση τοῦ βουλγαρικοῦ ἐθνικισμοῦ, καὶ τὴν ἐπιτυχὴ δράση τῶν τῶν ἑλληνικῶν ἀνταρτικῶν σωμάτων στὴν Μακεδονία, ποὺ ἀνέτρεπε τὰ κατακτητικὰ σχέδια τῶν Βουλγάρων, ὁδήγησαν στὴν ἐκδήλωση τῆς ἀνθελληνικῆς ἐκστρατείας ποὺ ἄρχισε νὰ ἐκδηλώνεται στὶς ἀρχὲς τοῦ καλοκαιριοῦ τοῦ 1906, στὴν Ἀνατολικὴ Ρωμυλία. 

Ὁδοιπορικὸ Γεωργίου Λαμπάκη...

 Ἂβδηρα, ἡ κρήνη τοῦ χωριοῦ

  

   Ὁ Γεώργιος Λαμπάκης γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα στὶς 18 Φεβρουαρίου τοῦ 1854. Μεγάλωσε φτωχικὰ καὶ σὲ κλίμα βαθιᾶς θρησκευτικότητας. Σπούδασε θεολογία στὴν Ἀθήνα καὶ χριστιανικὴ ἀρχαιολογία στὸ Μόναχο, τὴ Λειψία, τὸ Βερολίνο καὶ τὸ Ἐρλᾶνγκεν, ὅπου καὶ ἀναγορεύτηκε διδάκτωρ.

     Ὅταν ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴ Γερμανία ἐκδήλωσε ἔντονο ἐνδιαφέρον γιὰ τὴ μελέτη καὶ τὴ διάσωση τῶν χριστιανικῶν μνημείων καὶ τὴν προαγωγὴ τῶν σπουδῶν τῆς χριστιανικῆς ἀρχαιολογίας. Μὲ μἰα ὁμάδα λογίων τῆς ἐποχῆς, ἴδρυσε τὴ Χριστιανικὴ Ἀρχαιολογικὴ Ἐταιρεία (ΧΑΕ), τὸ Δεκέμβριο τοῦ 1884.. Σκοπός της ἦταν ἡ διάσωση τῶν μνημείων τῆς χριστιανικῆς ἀρχαιότητας, ἡ συλλογὴ ἀντικειμένων καὶ ἡ σύσταση Μουσείου Χριστιανικῆς Ἀρχαιολογίας.  

Έτσι απαντάνε οι Έλληνες!

 

   Ο δήμαρχος Αλεξανδρουπόλεως κ. Ευάγγελος Λαμπάκης, με πρωτοφανή δημοκρατική και εθνική ευαισθησία, όπως θα άρμοζε σε κάθε δήμαρχο της ακριτικής Ελληνικής Θράκης επέστρεψε επιστολή της Π.ΕΚ.Ε.Μ, που αναφερόταν συλλήβδην σε «Τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης». Η απάντηση του δημάρχου αποτελεί μνημείο θάρρους, και θα πρέπει να αποτελεί στο εξής ΟΔΗΓΟ πολιτικής και εθνικής δράσης κάθε δημάρχου, κάθε περιφερειάρχη και κάθε διοικητικού υπαλλήλου της ελληνικής Θράκης.

Η Θράκη έχει ανάγκη από τέτοιους άνδρες και όχι από συμβιβασμένες μετριότητες και φοβισμένα ανθρωπάκια.

   Τι είναι η ΠΕΚΕΜ; Πρόκειται για την «Πολιτιστική και Εκπαιδευτική Εταιρεία της Μειονότητας Δυτικής Θράκης», η οποία έχει έδρα την Κομοτηνή και μεταξύ άλλων σκοπεύει να δημιουργήσει τουρκικά εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ιδρύματα στην Ελληνική Θράκη. Με λίγα λόγια να προωθήσει τον εκπαιδευτικό και πολιτισμικό εκτουρκισμό στην περιοχή μας. Ιδρύθηκε από τον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γκαλήπ Γκαλήπ και φαίνεται ότι τα νήματα των διασυνδέσεων με την Τουρκία είναι πολύ μεγάλα.

Πώς, ένα πολιτιστικός σύλλογος έχει χρήματα για να αναλάβει τέτοιας κλίμακας πρωτοβουλίες; Μάλλον, δεν είναι καθόλου δύσκολο να το φαντασθούμε, τη στιγμή που οι περισσότεροι χριστιανικοί σύλλογοι κινδυνεύουν με λουκέτο και δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε το ενοίκιό τους.

Να σημειώσουμε ότι η ΠΕΚΕΜ έχει τη δυνατότητα να συναντιέται με όποιον παράγοντα της διοίκησης επιθυμεί π.χ. με τον Περιφερειάρχη Άρη Γιαννακίδη, κάτι το οποίο δεν συνέβη ΠΟΤΕ με κανένα Πομάκικο σύλλογο.

   Η ΠΕΚΕΜ στα πλαίσια των πιέσεων που ασκεί επιτυχώς σε άβουλους χριστιανούς παράγοντες της περιοχής, απέστειλε επιστολή, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει τη γνωστή ρατσιστική φράση ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ. Ο χαρακτηρισμός αυτός είναι εξόχως γενοκτονικός αφού υποδηλώνει την φασιστική τους άρνηση να αποδεχθούν την ύπαρξη των Πομάκων αλλά και των Ρωμά (Τσιγγάνων). Επιπλέον, ο όρος Δυτική Θράκη είναι ο αγαπημένος όρος του τουρκικού εθνικισμού (τον οποίο δυστυχώς αναπαράγουν με βλακώδη τρόπο και χριστιανοί), προκειμένου να μην χαρακτηρισθεί η Θράκη, ως ελληνική, αλλά με γεωγραφικό και μόνο κριτήριο (αν και αυτό ακόμη είναι λανθασμένο). Ποτέ, μα ποτέ, δεν θα μιλήσουν για ΕΛΛΗΝΙΚΗ Θράκη, αλλά πάντα για ΔΥΤΙΚΗ, σαν να μην έχει εθνική ταυτότητα η περιοχή.

Αναρωτιώμαστε: Γιατί δεν αντέδρασε ο σιωπηλός δήμαρχος Κομοτηνής κ. Γιώργος Πετρίδης; Εν προκειμένω, η σιωπή δεν είναι χρυσός, αλλά ΕΓΚΛΗΜΑ και μάλιστα ΕΘΝΙΚΟ.

Επειδή, η απάντηση του κ. Ευάγγελου Λαμπάκη, συνιστά σπουδαία πράξη, Έλληνα (χωρίς εισαγωγικά) δημάρχου, την μεταφέρουμε αυτούσια και στο εξής δεν μπορεί παρά να αποτελεί σημείο αναφοράς μας.

Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

«Απαντώντας στο με αριθμό πρωτ. 15/28-02-2012 έγγραφό σας, σας το επιστρέφω ως αναίσχυντα αντεθνικό δεδομένου ότι αναφέρετε πολλές φορές την φράση «Τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης». Αποδέχομαι τις διεθνείς συνθήκες όπως αυτή της Λωζάνης περί θρησκευτικής μειονότητας στη Θράκη, την σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υπέγραψε η χώρα μας και ως ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος, αναγνωρίζω στον κάθε συμπολίτη μου τη δυνατότητα του αυτοπροσδιορισμού π.χ. χριστιανός ή μουσουλμάνος της Θράκης, Πομάκος, Ρομ, Τουρκικής καταγωγής κτλ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ.

Έτσι, δεν μου είναι ανεκτή η φράση «τουρκική μειονότητα στη Δυτική Θράκη»,διότι ευθέως αποκαλείτε την μουσουλμανική μειονότητα της δυτικής Θράκης «Τουρκική», δηλαδή μαζικά και συλλογικά χωρίς να προκύπτει κάτι τέτοιο από το Νόμο, τις συνθήκες και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

ΣΕΒΟΜΑΙ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΛΑΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ στην Τουρκία. Σέβομαι και όλους τους συντοπίτες μου Έλληνες υπηκόους, μουσουλμάνους στο θρήσκευμα, που βρίσκονται στην Ελλάδα, αφού έμαθα να ζω μαζί τους ώριμα και δημιουργικά από τη γέννησή μου. Δεν ανέχομαι όμως να ΜΗΝ με σέβονται ως άνθρωπο, Έλληνα πολίτη και θεσμικό ως έχοντα την ιδιότητα του Δημάρχου.

Εν τέλει εάν αισθάνεστε εσείς που μου αποστείλατε το άνω έγγραφό σας ΜΕΛΗ ΑΝΥΠΑΡΚΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ και όχι ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ με δικαίωμα ο καθείς ξεχωριστά του αυτοπροσδιορισμού κατά τα προεκτεθέντα, τότε δεν έχετε θέση στην Ελλάδα. Εννοείται ότι τα θέματα που αφορούν τα μειονοτικά σχολεία και τα παιδιά μας που φοιτούν σε αυτά στη Θράκη με ενδιαφέρουν απόλυτα και ως άνθρωπο και ως Δήμαρχο, αλλά θα τα συζητήσω με επαΐοντες και θεσμικούς οι οποίοι έχουν κατά νου το καλό των παιδιών μας χριστιανών και μουσουλμάνων και το καλό της Θράκης μας».

Ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης

Ευάγγελος Λαμπάκης »

Αρθρο του Κεμάλ Φαρζλή

(Ζαγάλισα τεύχος 60, Απρίλιος - Μάιος 2012)

Ἡ Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου & τὸ Συνέδριο τοῦ Βερολίνου

Οἱ συνομολογήσαντες τὴ συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου, ἀπὸ ἀριστερά:  Σαντουλάχ πασάς, Σαφβέτ Πασάς, Νικόλαος Ἰγνάντιεφ ποὺ ὑπογράφει καὶ ὁ βοηθὸς διπλωμάτης Νεντίλοφ.

     Στὶς 12-4-1877 κηρύσσεται νέος Ρωσοτουρκικὸς πόλεμος, ἐνῶ τὸν Ἰούλιο τοῦ ἰδίου ἔτους οἱ Ρῶσοι πέρασαν τὸν Δούναβη καὶ μετέφεραν τὶς ἐπιχειρήσεις τοῦ πολέμου στὴ Βουλγαρία. Μετὰ τὶς μᾶχες στὴ Σίπκα καὶ στὴν Πλεῦνα, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1878, κατέλαβαν τὴν Φιλιππούπολη, ὕστερα ἀπὸ λίγες ἡμέρες τὴν Ἀνδριανούπολη καὶ ἀπὸ ἐκεῖ προέλασαν ἐλεύθερα πρὸς τὴν Κωνσταντινούπολη.