Ἡ τῶν Ἑλλήνων ἐξάπλωσις…

   Κοίταζε τὸν ὀρίζοντα ὁ Ἕλληνας· καὶ δὲν ἔβλεπε τὴν ἀπόσταση, οὔτε τὶς θάλασσες ποὺ ἔπρεπε νὰ διασχίσῃ. Ἔβλεπε τὰ εὔφορα τὰ χώματα καὶ τὶς πόλεις ποὺ θὰ ἔστηνε μὲ τὰ χέρια του. Καὶ ἦταν καὶ ὁ χρησμὸς τῆς Πυθίας ποὺ τοῦ ἔδινε ἀέρα στὰ πανιά του, γιατὶ καὶ οἱ Θεοὶ στὸ πλευρό του ἦταν, καὶ τὸν συντρόφευαν.

Καὶ ἡ φλόγα ἀπὸ τὸ Πρυτανεῖο τῆς Μητέρας-Πόλης, φώτιζε τὸν δρόμο τους καὶ στέριωνε τὶς πόλεις τους, ποὺ οἱ περισσότερες μέχρι σήμερα διατηροῦν τὰ ἑλληνικὰ τους ὀνόματα καὶ τιμοῦν τοὺς ἰδρυτές τους, τοὺς Ἕλληνες…

Ἡ Σφίγγα τῆς Αἴγινας

   Tὸ Ἀρχαιολογικὸ μουσεῖο τῆς Αἴγινας εἶναι τὸ πρῶτο Μουσεῖο τῆς Ἑλλάδος. Ἰδρύθηκε τὸ 1829 μὲ τὴ φροντίδα τοῦ Ἀ. Μουστοξύδη. Τὸ σημερινὸ κτίριο οἰκοδομήθηκε τὸ 1980 στὸν ἀρχαιολογικό χῶρο τῆς Κολώνας καὶ εἶναι δωρεὰ τοῦ Βαυαρικοῦ Συλλόγου τῶν Φίλων τοῦ Μουσείου τῆς Αἴγινας.

Τὸ Μουσεῖο φιλοξενεῖ στὸ χῶρο του, ἀνάμεσα σὲ ἄλλα σημαντικὰ ἀρχαιολογικὰ εὐρήματα καὶ τὴ μαρμάρινη Σφίγγα ποὺ εἶχε στηθεῖ στὸ ἱερὸ τοῦ Ἀπόλλωνος Κολώνας πάνω σὲ ψηλὸ κίονα.  Χρονολογεῖται τὸ 470-460 π.Χ.

Ἑλλήνων κληρονομιά...

 

   «Μὰ ὁ Χατζησάββας κοίταζε πέρα ἀπὸ τὸ παράθυρο καὶ εἶχε τὸ νοῦ του ἀλλοῦ· Εἶχε ξεσπάσει μπόρα τὶς μέρες ἐτοῦτες κι ὁ Χατζησάββας βρέθηκε σὲ ἓνα πατρικὸ χωράφι, μιὰν ὣρα ἀπὸ τὸ Μεγάλο Κάστρο, κοντὰ στὴν Ἁγίαν Εἰρήνη… Θεοῦ φώτιση ἢ μπὰς καὶ τὸ ἀπείκασε ἀπὸ τὰ παλιὰ κιτάπια ποὺ ἀνάγνωθε, τὰ χώματα ἐκεῖνα τοῦ μπῆκε στὸ μυαλὸ πὼς σκέπαζαν μιὰν ξακουστὴ παλιὰν πολιτεία· κι ἐκεῖ ποὺ σκάλιζε μία νεροφαγίδα μὲ τὸ σιδερομύτικο μπαστούνι του, ἕνα πράγμα γυαλιστερὸ κύλησε ἀπὸ τὸ βρεγμένο χῶμα· σκύβει – καὶ τί νὰ δεῖ; ἓνα χρυσὸ δαχτυλίδι! 

Ἡ χρήση τῆς ἀφίσας...

Ἡ ἐμπιστοσύνη στὴν πολιτικὴ ἡγεσία ποὺ ξεπερνᾶ τὸ φυσιολογικὸ ἐπίπεδο, εἶναι σημαντικὸ στοιχεῖο γιὰ τὴν κατανόηση τῆς ἐξάπλωσης τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, καὶ ἀναμφίβολα τὸ πιὸ σημαντικὸ θέμα τῆς ναζιστικῆς προπαγάνδας. Οἱ Ναζὶ ἐνσωμάτωσαν στὶς ἰδέες τους τὴν ἔννοια τῆς Führerprinzip («ἡ ἀρχὴ τῆς ἡγεσίας», Führer: ἡγέτης), καὶ ὁ Χίτλερ ἐμφανίζεται στὶς ἀφίσες νὰ καθοδηγῇ τὸ πεπρωμένο τοῦ ἔθνους. Στὸ κείμενο τῆς ἀφίσας διαβάζουμε: «Ἕνας λαός, ἕνα ἔθνος, ἕνας ἡγέτης».

     Ἔχουμε πλέον συνειδητοποιήσει ὅτι τὰ λεγόμενα τῶν πολιτικῶν προσώπων σπάνια ἀνταποκρίνονται στὴν πραγματικότητα. Ἐμεῖς πιστεύαμε πὼς ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ κάποιος δηλώνει κάτι δημόσια, δεσμεύεται γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ λόγου του μέσῳ τῆς προσωπικῆς του τιμῆς. Καὶ συνειδητοποιοῦμε ὅτι ἡ μόνη τιμὴ ποὺ ὑπάρχει στὸ μυαλό τους εἶναι ἡ χρηματική.

 Ἡ μνήμη ἑνὸς Λαοῦ δὲν πρέπει νὰ εἶναι κοντόπνοη· πρέπει νὰ ἀναχαράζῃ, νὰ ψηλαφίζῃ, νὰ ἐρευνᾷ τὶς πτυχὲς τῆς Ἱστορίας!

     Ὁ Ἀδόλφος Χίτλερ ἦταν ὁ πρῶτος ἠγέτης ποὺ χρησιμοποίησε στὸ ἔπακρο τὶς δυνατότητες τῆς προπαγάνδας. «Ὅπλο ἀποτελεσματικότατον, ἂν βρεθεῖ σὲ χέρια κατάλληλου καὶ ἰκανοῦ» ἔγραψε γιὰ αὐτὴν τὸ 1924 στὸ «Main Kampf»! Καὶ πραγματικὰ, μέσα σὲ ἐλάχιστους μῆνες ἀπὸ τὴν ἄνοδο τοῦ Χίτλερ στὴν ἐξουσία τὸ 1933, οἱ Ναζὶ κατόρθωσαν νὰ ἐλέγξουν καὶ νὰ ἀναδιοργανώσουν τὴ δημόσια ζωὴ σὲ ὅλη τὴ Γερμανία καὶ ταυτόχρονα νὰ ἀλλάξουν τὴ νοοτροπία τῆς μάζας.

Μήπως προσπαθοῦμε νὰ ἀποδείξουμε τὰ αὐτονόητα;

   Αὐτὴ ἡ φράση μοῦ τράβηξε τὴν προσοχή… Ἒνιωσα λὲς καὶ βγῆκε ἀπὸ τὰ δικά μου χείλη καὶ αἰωρήθηκε καὶ καρφώθηκε στὴν ὀθόνη τοῦ ὑπολογιστή.

6ος αἰῶνας π.Χ. Ἡ Θεμελίωσις τῶν Φυσικῶν Ἐπιστημῶν ἀπὸ τοὺς Ἲωνες φιλοσόφους...

   Στὴν συνέντευξη, ποὺ μᾶς παραχώρησε ὁ ἀστροφυσικός, ἀναπληρωτὴς καθηγητὴς στὸ τμῆμα Φυσικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Στράτος Θεοδοσίου, ἀναφέρεται μὲ ἔμφαση τόσο στὸ ὅτι τὰ θεμέλια τῶν Φυσικῶν Ἐπιστημῶν τέθηκαν ἀπὸ τοὺς Ἴωνες φιλοσόφους τὸν 6ο αἰῶνα π.Χ. ὅσο καὶ στὶς λαμπρὲς κοσμολογικές-ἀστρονομικὲς ἀντιλήψεις τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, μὲ ἀφορμὴ μάλιστα καὶ τὴν τελευταία μελέτη του μὲ τίτλο «Ἡ Ἐκθρόνιση τῆς Γῆς. Ἡ διαπάλη τοῦ Γεωκεντρικοῦ μὲ τὸ Ἡλιοκεντρικὸ Σύστημα» (σμ. Ἡ συνέντευξις παραχωρήθηκε τὸ 2008 στὴν Ταξιαρχούλα Λαδᾶ, γιὰ τὸ περιοδικὸ Δαυλός).

Ὁ Dmitri Kessel στὴν Ἑλλάδα τοῦ Πολέμου

 

“Photography can be just a matter of luck.” Dmitri Kessel

     Ὁ Dmitri Kessel ἦταν γιὸς ἀγρότη, καὶ γεννήθηκε ἀμέσως μετὰ τὴν ἀλλαγή τοῦ αἰῶνα στὸ Κίεβο, στὶς 20 Αὐγούστου 1902 καὶ πέθανε στὸ Southampton, τῆς Νέας Ὑόρκης, στὶς 26 Μαρτίου 1995. Ἡ πρώτη του φωτογραφικὴ μηχανὴ ἦταν μία Brownie ποὺ τοῦ δώρισε ὁ πατέρας του ὅταν ἒγινε 14 χρονῶν.

Ἀπόγονος...

Κοίταξα μὲ ἀφρισμένο μάτι
τὸν ὀρίζοντα
καὶ ἀνάσανα τὸν ἀέρα
ποὺ ἀνέθρεψε
γενιὲς πολεμιστῶν·
σὰν ποτάμι φουσκωμένο
ἀπὸ τὴ βροχὴ
πέρασαν στὴ σκέψη
ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀπαίδευτοι
ποὺ μᾶς ἔκαμαν πρόθυμους
νὰ πιστέψουμε
ὅτι εἴμαστε μιὰ χαμένη γενιά·
ναί, κάποτε ἡ καρδιὰ μέτραγε
μὲ βρόντους τὸ χρόνο
καὶ οἱ ἐπικλήσεις στοὺς Θεοὺς
εἶχαν νόημα...

Ὀρθοτρίχιασα
καὶ ἡ ὀδύνη θέριεψε
τὸ μάτι θόλωσε,
μπέρδεψε τὰ σχήματα·
ὅταν δὲν ἔχεις τὸ λεύτερο
νὰ διαλέξεις
σπᾶς τὰ ὃρια
πνίγεις τὴν καρδιὰ
φιμώνεις τὸν θρῆνο
καὶ τιμᾶς τὴν δύναμη·
ὄχι τὴν καταστροφικὴ
τὴν ζωοδότρα...    

Χλόη

Εἰκόνα ἀπὸ   ἐδῶ!